Sura At-Tauba — Werset 114

Znaczenie słów:

• istighfar – prośba o przebaczenie, błaganie Allaha o odpuszczenie grzechów.
• maw'ida – obietnica, przyrzeczenie.
• tabar-ra'a – odciął się, zdystansował, uznał się za wolnego od kogoś.
• awwāh – osoba bardzo pokorna, często wzdychająca i błagająca Allaha w modlitwie, pełna skruchy i bojaźni.
• halīm – łagodny, wyrozumiały, cierpliwy, powściągliwy w gniewie.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Prośba Ibrahima (Abrahama) – niech pokój będzie z nim – o przebaczenie dla jego ojca nie była wynikiem aprobaty dla jego religii ani wyrazem wątpliwości co do zasad monoteizmu. Była ona jedynie spełnieniem obietnicy, którą Ibrahim złożył swojemu ojcu, gdy ten obiecał, że pójdzie za nim, jeśli Ibrahim będzie prosił dla niego o przebaczenie. Ibrahim – kierując się nadzieją na jego nawrócenie – powiedział: „Będę prosił dla ciebie mojego Pana o przebaczenie" (rozdział 19, werset 47). Jednak gdy stało się dla niego jasne – poprzez objawienie od Allaha – że jego ojciec pozostanie wrogiem Allaha i umrze w niewierze, a żadne napomnienia ani dobre słowa nie przyniosą skutku, Ibrahim odciął się od niego i zaprzestał modlitw o jego przebaczenie. Nie było to sprzeczne z posłuszeństwem wobec Allaha, ponieważ Ibrahim działał zgodnie z tym, co wiedział w danym momencie, a gdy otrzymał jasność co do stanu ojca, natychmiast się od niego odseparował.

Ibrahim był bowiem człowiekiem o niezwykle miękkim sercu – pełnym pokory i skruchy, często wzdychającym w modlitwie do swego Pana, a jednocześnie niezwykle łagodnym i wyrozumiałym dla swojego ludu, mimo że spotykał się z ich krzywdą i odrzuceniem. Jego postawa łączyła w sobie głęboką pobożność z cierpliwością i wielkodusznością.

Korzyści płynące z tego wersetu:

1. Lojalność wobec Allaha jest ponad więzami krwi – nawet najbliższa rodzina nie może być powodem do utrzymywania relacji sprzecznych z wolą Boga. Jeśli ktoś jawnie jest wrogiem Allaha, należy się od niego odciąć, nawet jeśli to ojciec czy matka.
2. Nadzieja na nawrócenie innych jest godna pochwały – Ibrahim nie prosił o przebaczenie dla ojca bez powodu; miał nadzieję, że jego ojciec przyjmie wiarę. To uczy nas, że powinniśmy dążyć do dobra dla innych i nie tracić nadziei, ale jednocześnie nie możemy przekraczać granic wyznaczonych przez Allaha.
3. Pokora i łagodność to cechy wielkich proroków – Ibrahim był wzorem w błaganiu Allaha i w wybaczaniu ludziom. To zachęta dla nas, byśmy rozwijali w sobie te cechy: cichość w modlitwie i wyrozumiałość wobec ludzi, nawet gdy nas krzywdzą.
4. Wiedza zmienia postępowanie – dopóki Ibrahim nie wiedział, że jego ojciec umrze w niewierze, modlił się za niego. Gdy otrzymał wiedzę, zmienił swoje postępowanie. To uczy nas, że działanie powinno opierać się na wiedzy i jasności, a nie na ślepych emocjach.
5. Czystość wiary i brak kompromisów – islam nie pozwala na utrzymywanie duchowych więzi z tymi, którzy otwarcie walczą z Bogiem. To wzmacnia w nas poczucie tożsamości i przywiązania do prawdy, nawet jeśli wymaga to osobistych poświęceń.