Surah At-Tawbah — Aya 114

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• Istighfar: Neman gafarar Allah.
• Maw’idah: Alƙawarin da ya ɗauka.
• Tabayyana: Ya bayyana ya tabbata.
• Awwah: Mai yawan addu’a da kukan neman tausayin Allah, mai yawan tuba.
• Halim: Mai haƙuri, mai yawan gafartawa, mai natsuwa.

Tafsirin Ayar:

Ba wai Ibrahim ya nemi gafarar mahaifinsa ba sai saboda wani alƙawari da ya yi masa, inda ya ce: “Zan nemi gafarar Ubangijina a gare ka.” Wannan alƙawari ya kasance ne a lokacin da yake da begen mahaifinsa zai musulunta. Amma da ya bayyana wa Ibrahim cewa mahaifinsa maƙiyin Allah ne, kuma ba zai taɓa yin imani ba, har ya mutu a kan kafirci, sai ya bar neman gafarar a gare shi, ya kuma nisance shi gaba ɗaya. Wannan kuwa ba ya zama sabawa ga umurnin Allah ba, domin Ibrahim bai san halin mahaifinsa na ƙarshe ba sai da ya bayyana masa. Lalle ne Ibrahim ya kasance mai yawan addu’a da kukan neman tausayin Allah, mai haƙuri da juriya, mai yawan gafartawa ga mutanensa duk da cutar da suke yi masa.

Fa’idojin Ayar:

1. Neman gafarar Allah ga wani ya halatta ne kawai idan akwai begen shiryuwa, amma idan ya bayyana cewa mutumin maƙiyin Allah ne kuma zai mutu a kan kafirci, to ba a neman gafarar a gare shi.
2. Nisantar masu kafirci da barin neman gafarar a gare su wani abu ne da yake nuna tsabtacciyar imani da biyayya ga Allah.
3. Halin Ibrahim na haƙuri da gafartawa yana koya mana kyawawan ɗabi’u, musamman ga iyali da ’yan uwa, har sai abin da ya saba wa addini ya bayyana.
4. Ayat tana nuna cewa alƙawari abu ne mai daraja, amma idan ya ci karo da umurnin Allah, to dole ne a bar shi.
5. Kyawawan halaye kamar yawan addu’a da haƙuri suna daga cikin manyan halayen annabawa, wanda ya kamata mu koyi su a rayuwarmu.