Surja Et-Teube — Ajet 115

Kuptimet e fjalëve:

• لِيُضِلَّ: të dënojë me humbje (largim nga e vërteta) ose t'i konsiderojë ata të humbur.
• هَدَاهُمْ: i udhëzoi në rrugën e drejtë dhe u dhuroi besimin (Islamin).
• مَا يَتَّقُونَ: atë që duhet ta ruajnë dhe të largohen prej saj, pra haramet dhe ndalesat.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar nuk është i tillë që t'i humbë njerëzit pasi t'i ketë udhëzuar në besim dhe t'u ketë dhënë sukses në rrugën e drejtë, pa ua bërë më parë të qartë se çfarë duhet të ruhen dhe çfarë është e ndaluar për ta. Ai nuk i dënon ata për diçka që nuk e kanë ditur se është e ndaluar. Pra, dënimi dhe humbja vijnë vetëm pasi të jetë shpallur urdhri dhe të jetë bërë i qartë ndalimi, e pastaj ata e shkelin atë me dijeni.

Ky ajet erdhi në kontekstin e atyre që kërkonin falje për idhujtarët para se të ndalohej kjo vepër. Allahu ua fali atë sepse e bënë para se t'u vinte ndalimi. Por, pasi erdhi ndalimi dhe u bë i qartë, kushdo që vazhdon në atë vepër, atëherë ai meriton dënimin dhe konsiderohet i humbur.

Allahu i Lartësuar e di çdo gjë, asgjë nuk i fshihet Atij. Ai e di gjendjen e robërve të Tij para se t'u vijë urdhri dhe pasi t'u vijë, dhe e di se kush e meriton udhëzimin dhe kush e meriton humbjen. Ai ua mësoi robërve të Tij atë që nuk e dinin dhe ua bëri të qartë atë që u sjell dobi, duke iu plotësuar kështu argumenti ndaj tyre.

Përfitimet nga ajeti:

• Nga mëshira e Allahut ndaj robërve të Tij është se Ai nuk i dënon ata përpara se t'u bëjë të qartë rrugën dhe t'u tregojë se çfarë është e ndaluar. Kjo tregon drejtësinë e plotë të Allahut.
• Allahu nuk e lë robin e Tij në errësirë; Ai ia tregon të mirën dhe të keqen, të lejuarën dhe të ndaluarën, në mënyrë që njeriu të mos ketë asnjë justifikim para Zotit të tij.
• Dituria e Allahut është e pafundme dhe gjithëpërfshirëse; Ai e di gjendjen e robërve të Tij para veprës dhe pas saj, dhe mbi këtë bazë bën gjykimin e Tij të drejtë.
• Njeriu duhet të nxitojë në bindje ndaj Allahut dhe të largohet nga ndalesat sapo t'i mësojë ato, sepse pas qartësimit nuk ka justifikim.
• Ky ajet na mëson se Islami është fe e qartësisë dhe e dijes, jo fe e errësirës dhe e padijes; Allahu ia bën të qartë robit rrugën përpara se ta marrë në llogari.