توبہ سۈرىسى — ئايەت 114

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• ئىستىغفار: مەغپىرەت تىلەش، كەچۈرۈم سوراش.
• مەۋئىدە: ۋەدە، ئەھد.
• تەبەررەئە: ئۇزۇل-كېسىل بولۇش، ئالاقىنى ئۈزۈش.
• ئەۋۋاھ: كۆپ تەۋەققۇل قىلغۇچى، كۆپ يالۋۇرغۇچى، كۆپ تەسبىھ ئېيتقۇچى.
• ھەلىم: ئەقىللىق، چىداملىق، كەڭ قورساق، ئاسان ئاچچىقلانمايدىغان.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاتىسى ئۈچۈن مەغپىرەت تىلىشى ئۇنىڭ ئاتىسىغا بەرگەن بىر ۋەدىسىگە ئاساسەن ئىدى. ئۇ ئاتىسىغا: «سەن ئۈچۈن رەببىمدىن مەغپىرەت تىلەيمەن» دەپ ۋەدە بەرگەن ئىدى. بۇ ۋەدە ئاتىسىنىڭ ئىسلامغا كېلىشىنى ئۈمىد قىلغانلىقىدىن ئىدى. ئەمما ئاللاھ تەئالا ئىبراھىمغا ئاتىسىنىڭ ئاللاھنىڭ دۈشمىنى ئىكەنلىكىنى، كاپىر ھالدا ئۆلىدىغانلىقىنى ۋەھىي ئارقىلىق بىلدۈرگەندە، ئۇ ئاتىسىدىن ئۇزۇل-كېسىل بولدى ۋە ئۇنىڭ ئۈچۈن مەغپىرەت تىلەشنى توختاتتى. بۇ ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاللاھنىڭ ھۆكمىگە تولۇق بوي سۇنغانلىقىنى ۋە ھەقىقەتكە ئەمەل قىلغانلىقىنى كۆرسىتىدۇ.

شۈبھىسىزكى، ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئاللاھقا ناھايىتى كۆپ يالۋۇرغۇچى، كۆپ تەۋەققۇل قىلغۇچى، سەبىر-تاقەتلىك ۋە كەڭ قورساق بىر پەيغەمبەر ئىدى. ئۇ قەۋمىنىڭ ئۆزىگە قىلغان يامانلىقلىرىغا قارىماي، ئۇلارنى كەچۈرۈم قىلىدىغان ۋە ئۇلارغا ياخشىلىق تىلەيدىغان ئىدى. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقەت ئاشكارا بولغاندىن كېيىن، ئاللاھنىڭ دۈشمەنلىرىگە بولغان مۇھەببەت ۋە ئۇلار ئۈچۈن مەغپىرەت تىلەش توغرا ئەمەس. بىز ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاللاھقا بولغان مۇھەببىتىنى ۋە ھەقىقەتكە بولغان ئىخلاسىنى ئۈلگە قىلىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تەئالا بىزنى ھەقىقەتنى چۈشىنىپ، ئۇنىڭغا ئەمەل قىلىدىغان، شۇنداقلا كەڭ قورساق ۋە سەبىرلىق بولىدىغان مۇئمىنلەردىن قىلسۇن.