سوره توبه — آیه 126

معانی کلمات:

• یُفْتَنُونَ: آزمایش و بلا دیده میشوند، گرفتار سختی و امتحان میشوند.
• یَذَّکَّرُونَ: پند میگیرند و متذکّر میشوند.

تفسیر آیه:

آیا منافقان نمیبینند که خداوند آنان را در هر سال یک یا دو بار آزمایش میکند و گرفتار بلا و سختی میسازد؟ این ابتلائات گاهی به صورت قحطی و تنگدستی، گاهی به صورت بیماری و گاهی با رسوایی و برملا شدن نفاقشان ظاهر میشود. خداوند با این آزمایشها پرده از چهره آنان برمیدارد و اسرار درونشان را آشکار میسازد تا حقیقتشان برای مؤمنان روشن شود.

با این حال، این منافقان از این همه نشانهها و بلاها عبرت نمیگیرند و به درگاه خداوند توبه نمیکنند. نه از کفر و نفاق خود دست میکشند و نه به یاد خدا میافتند و پند میپذیرند. آنان در غفلت و سرکشی خود چنان غرق شدهاند که این آزمایشهای پیاپی نیز بیدارشان نمیکند و راهی به سوی اصلاح و بازگشت نمییابند.

فواید و پیامهای آیه:

1. آزمایشهای الهی وسیله بیداری است: خداوند بندگان را با سختیها و بلاها میآزماید تا آنان را از غفلت بیدار کند و به سوی خود بازگرداند. این نشانه رحمت الهی است که انسان را به خود آورد.
2. اهمیت توبه و بازگشت به خدا: انسان در هر حال باید به درگاه خداوند توبه کند و از خطاهای خود پشیمان شود. توبه دری است که همیشه به روی بندگان باز است و نباید آن را به تأخیر انداخت.
3. عبرتگیری از حوادث: مؤمن باید از هر پیشامدی درس بگیرد و پند پذیرد. کسی که از حوادث عبرت نگیرد، در جهالت و گمراهی باقی میماند.
4. پایداری بر ایمان: آزمایشهای الهی، ایمان مؤمنان را تقویت میکند و صبر آنان را میافزاید. مؤمن باید در برابر سختیها شکیبا باشد و ایمان خود را حفظ کند.
5. شناخت منافقان: این آیه نشان میدهد که خداوند با آزمایشهای خود، چهره واقعی منافقان را آشکار میسازد تا مؤمنان از آنان بر حذر باشند و فریب ظاهرشان را نخورند.