توبہ سۈرىسى — ئايەت 127

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• «سُورَةٌ»: قۇرئاننىڭ بىر بۆلۈمى.
• «نَّظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ»: ئۇلار بىر-بىرىگە قاراشتى.
• «انصَرَفُوا»: ئۇلار قايتىپ كەتتى، يۈز ئەۋەردى.
• «صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ»: ئاللاھ ئۇلارنىڭ قەلبلىرىنى ھىدايەتتىن بۇرۇۋەتتى.
• «لَّا يَفْقَهُونَ»: ئۇلار چۈشەنمەيدۇ، ئەقلىنى ئىشلەتمەيدۇ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە مۇناپىقلارنىڭ قۇرئانغا بولغان مۇناسىۋىتىنى ۋە ئۇلارنىڭ يوشۇرۇن نىيىتىنى ئاشكارىلايدۇ. ئەگەر بىر سۈرە نازىل بولۇپ، ئۇنىڭ ئىچىدە مۇناپىقلارنىڭ ئەيىبلىرى ۋە يامان قىلمىشلىرى تىلغا ئېلىنسا، ئۇلار بىر-بىرىگە كۆز قىسىشىپ، مەسخىرە قىلىش ۋە ئىنكار قىلىش بىلەن قاراشىدۇ. ئاندىن ئۇلار: «بىزنى بىرەر كىشى كۆرۈپ قالمامدىكىن؟» دەپ سورىشىدۇ. ئەگەر ئۇلارنى ھېچكىم كۆرمىسە، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ يېنىدىن قايتىپ كېتىدۇ، چۈنكى ئۇلار رەسۋا بولۇشتىن قورقىدۇ. ئاللاھ ئۇلارنىڭ قەلبلىرىنى ھىدايەتتىن ۋە ياخشىلىقتىن بۇرۇۋەتتى، ئۇلارنى خار قىلدى. بۇ ئۇلارنىڭ ھەقىقەتنى چۈشەنمەيدىغان، ئەقلىنى ئىشلەتمەيدىغان قەۋم بولغانلىقى ئۈچۈندۇر.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، قۇرئان كەرىم ھەقىقەتنى ئاشكارىلايدىغان، قەلبلەرنى تازىلايدىغان ۋە ئىنساننى توغرا يولغا يېتەكلەيدىغان مۇبارەك كىتابتۇر. ئەگەر بىز قۇرئاننى چىن قەلبىمىز بىلەن ئاڭلاپ، ئۇنىڭ ئەھكاملىرىغا بويسۇنساق، ئاللاھ بىزنىڭ قەلبلىرىمىزنى ھىدايەت نۇرى بىلەن يورۇتۇپ، بىزنى مۇناپىقلىق ۋە ئىككىيۈزلىمىچىلىكتىن ساقلايدۇ. قۇرئان بىزنىڭ ھاياتىمىزنىڭ يېتەكچىسى، قەلبىمىزنىڭ شىپاسىدۇر. كېلىڭلار، قۇرئاننى كۆپ ئوقۇپ، ئۇنىڭ مەنىسىنى چوڭقۇر چۈشىنىپ، ئۇنىڭ ئەھكاملىرى بويىچە ئەمەل قىلايلى. ئاللاھ بىزنى ھەقىقىي مۇئمىنلەردىن قىلسۇن، قەلبلىرىمىزنى ھىدايەتتىن بۇرۇۋەتمىسۇن. ئامىن.