Sure Tevbe — Ayet 127

Kelime Anlamları:

• Sûretün: Kur'an'dan bir sûre, bir bölüm.
• Nazara ba'duhum ilâ ba'din: Birbirlerine göz ucuyla bakıştılar, anlamlı bakışlar fırlattılar.
• İnsarafû: Oradan ayrıldılar, çekip gittiler.
• Sarafallâhu kulûbehum: Allah onların kalplerini (hakka yönelmekten) çevirdi, saptırdı.
• Lâ yefkahûn: Anlamazlar, idrak etmezler, düşünüp kavrayamazlar.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, münafıkların içler acısı durumunu ve Kur'an'a karşı takındıkları çirkin tavrı gözler önüne seriyor. Ne zaman ki Allah Teâlâ, Resûlü'ne (sallallahu aleyhi ve sellem) bir sûre indirir ve bu sûrede onların gizli halleri, kötü niyetleri ve ayıpları ifşa edilir; işte o anda münafıkların hali birbirlerine bakışmaktan ibarettir. Gözleriyle birbirlerine işaret eder, kaçamak bakışlar atarlar. Sanki dilleriyle söyleyemeseler de gözleriyle "Bu sûre bizi anlatıyor, rezil olduk!" der gibidirler.

Sonra korku ve telaş içinde birbirlerine fısıldaşırlar: "Acaba bizi gören var mı? Şuradan kalkıp gitsek, kimse farkına varır mı?" Eğer etrafta kendilerini görecek kimseyi göremezlerse, hemen meclisten sıvışır, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanından kaçarlar. Çünkü onlar, yüzleri kızarmış bir halde hakikatin ortaya dökülmesinden, ayıplarının ifşa edilmesinden başka bir şeyden korkmazlar. İman etmekten, hakikati kabullenmekten kaçtıkları gibi, rezil olmaktan da kaçarlar.

İşte tam bu noktada Rabbimiz, onların bu haince davranışlarının karşılığını haber veriyor: "Allah onların kalplerini çevirdi." Yani onlar, hakka karşı kalplerini kapatıp yüz çevirdikleri için, Allah da onların kalplerini hidayetten uzaklaştırdı. Bu, onların kendi tercihlerinin bir sonucudur. Çünkü onlar, "anlamayan, düşünmeyen, idrak etmeyen bir topluluktur." Kur'an'ın mesajını anlamak istemezler; çünkü anlamak isteselerdi, kalpleri yumuşar, iman ederlerdi. Ama onlar, gaflet ve inatları yüzünden hakikati kavrayamaz hale gelmişlerdir.

Bu âyet, müminler için çok önemli bir ders içermektedir. Kur'an'ın her âyeti, her sûresi bir hidayet rehberidir. Mümin, Kur'an indiğinde onu can kulağıyla dinler, üzerinde düşünür ve hayatına uygular. Münafıklar ise Kur'an'dan kaçarlar; çünkü Kur'an onların maskelerini düşürür. Bizler, Allah'ın kelamına karşı nasıl bir tavır takınıyoruz? Onu okurken, dinlerken kalbimiz titriyor mu? Yoksa münafıklar gibi yüz mü çeviriyoruz?

Unutmayalım ki kalpler ancak Allah'ı zikretmekle huzur bulur. Kur'an'a yönelen kalbi Allah hidayete erdirir; ondan yüz çeviren kalbi ise Allah, kendi haliyle baş başa bırakır. Rabbimiz bizleri, Kur'an'ı anlayan, düşünen ve onunla amel eden kullarından eylesin. Âmin.