Suurah At-Tawbah — Aayad 127

Macnaha Erayada:

• نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ: Waxay is eegaan iyagoo isha midba midka kale eegaya.
• هَلْ يَرَاكُم مِّنْ أَحَدٍ: Ma jiraa qof idin arka?
• انصَرَفُوا: Way ka tagaan fadhigii Nabiga (SCW).
• صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُم: Ilaahay waa ka iilay quluubtooda khayrka iyo hanuunka.

Tafsiirka:

Marka la soo dejiyo Suurad wax ku sheegaysa munaafiqiinta iyo tilmaamaya camalkooda xun, waxay is eegaan iyagoo midba midka kale fiirinaya, iyagoo isku dayaya inay iska qariyaan ceebtooda oo ay isku fahmaan inay ka baxaan fadhiga Nabiga (SCW). Waxayna is waydiinayaan: "Ma jiraa qof na arka haddii aan ka kacno fadhiga?" Haddii ay arkaan in aan cidna iyaga arag, way kacaan oo ka tageen, iyagoo ka cararaya in la fashilo ama la caddeeyo niyadooda xun.

Ilaahay wuxuu ka iilay quluubtooda hanuunka iyo khayrka, wuxuuna ku daayay habaarka iyo baadida, sababtoo ah waa qoom aan wax fahmin oon wax ka garanayn, mana tashadda quluubtooda xaqa.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Munaafiqiintu waxay ka cararaan xaqa oo way iska qariyaan, laakiin Ilaahay waa ogyahay waxa quluubtooda ku qarsoon, wuuna ka abaalmarin doonaa camalkooda.
2. Cilmiga iyo fahanka waa niqmaad Ilaahay uu siiyo cidduu doono; qofkii aan fahmin xaqa, qalbigiisu wuu ka iilmaa khayrka.
3. Muslimku waa inuu ka digtoonaadaa inuu ku noolaado niyad laba-laab, isagoo muujinaya wax aan qalbigiisa ku jirin, maxaa yeelay Ilaahay waa arkaa waxa qarsoon.
4. Qur'aanku waa iftiin iyo hanuun, laakiin waxaa faa'iidaysta kuwa quluubtoodu furan tahay oo fahmi doona; kuwa iska weydeeya xaqa, waxaa ku sii kordha habaarka.