Sura At-Tauba — Werset 53

Znaczenie słów:

• طَوْعًا – dobrowolnie, z własnej woli.
• كَرْهًا – pod przymusem, wbrew sobie.
• لَّن يُتَقَبَّلَ مِنكُمْ – nie zostanie od was przyjęte (przez Allaha).
• فَاسِقِينَ – ludźmi występnymi, którzy opuścili posłuszeństwo Bogu i zeszli z drogi Jego religii.

Tafsir (wyjaśnienie):

Zwróć się, o Proroku, do tych obłudników (munafikun), którzy deklarowali islam, ale w sercach nosili niewiarę, i powiedz im: „Wydawajcie swoje majątki na drodze, którą uznajecie za słuszną, czy to dobrowolnie, czy pod przymusem – w żadnym wypadku Allah nie przyjmie od was tych wydatków. Nie zostaną one zapisane jako dobry uczynek ani nie przyniosą wam nagrody, ponieważ wasze serca są pełne niewiary, a wasze czyny pozbawione są szczerej intencji. Jesteście ludźmi, którzy przekroczyli granice posłuszeństwa Bogu, oddalili się od Jego religii i złamali Jego przykazania. Wasze darowizny są odrzucane, gdyż wypływają z serc, które nie wierzą w Allaha i Jego Posłańca, a Bóg przyjmuje jedynie czyny tych, którzy są Mu szczerze oddani.”

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Allah przyjmuje tylko te czyny, które wypływają z wiary i szczerej intencji (ikhlas). Bez wiary żaden wysiłek ani wydatek nie ma wartości przed Bogiem.
2. Obłuda i brak szczerości w religii czynią wszelkie dobre uczynki bezużytecznymi – to ostrzeżenie dla każdego, kto chce zbliżyć się do Boga, aby oczyścił swoje serce.
3. Werset ten ukazuje sprawiedliwość Boga – nie przyjmuje On darów od tych, którzy jawnie sprzeciwiają się Jego nakazom, co motywuje wierzących do trwania w posłuszeństwie i unikania grzechów.
4. Jest to również zachęta dla muzułmanów, aby ich wydatki i ofiary były dobrowolne, płynące z miłości do Boga, a nie wymuszone – gdyż tylko takie mają wartość w życiu doczesnym i wiecznym.
5. Przypomina, że wiara i posłuszeństwo są kluczem do przyjęcia wszelkich dobrych uczynków, a występek (fisk) oddala człowieka od łaski Allaha – dlatego należy nieustannie prosić Boga o wytrwałość na prostej drodze.