Σούρα Ατ-Ταύμπα — Στίχος 62

Στ’ αλήθεια, η ελεημοσύνη (η Ζακά -η ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη-) είναι μόνο για: τους φτωχούς, τους ενδεείς, εκείνους που (τους στέλνει ο κυβερνήτης για να) τη συλλέξουν (τη Ζακά), τους μη-Μουσουλμάνους που οι καρδιές των οποίων κλίνουν προς το Ισλάμ, την απελευθέρωση των σκλάβων ή των αιχμαλώτων, όσους έχουν χρέη, την υποστήριξη (εκείνων που αγωνίζονται) στο δρόμο του Αλλάχ και τον οδοιπόρο (τον ταξιδιώτη που είναι αποκομμένος από όλα). Ένα καθήκον που επιβλήθηκε από τον Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

Υπάρχουν κάποιοι απ' εκείνους (τους υποκριτές) που βλάπτουν με τα λόγια τους τον Προφήτη και (όταν κάποιος τους λέει να προσέξουν, ώστε να μη φτάσουν τα λόγια τους στον Προφήτη, τότε) λένε: «Αυτός (ο Προφήτης) ακούει όποιον του μιλάει και τον πιστεύει (έτσι, αν του φτάσουν τα λόγια μας, θα πούμε ότι δεν τα είπαμε και θα μας πιστέψει)!» Πες (ω, Προφήτη): «Ναι, ακούει (ο Προφήτης) ό,τι είναι καλύτερο για σας (και όχι ό,τι είναι κακό), πιστεύει στον Αλλάχ, πιστεύει τους πιστούς (και όχι τους υποκριτές) και είναι έλεος για όσους πιστεύουν από σας.» Πράγματι, εκείνοι που βλάπτουν τον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ, θα έχουν ένα οδυνηρό μαρτύριο.

Δεν έμαθαν (οι υποκριτές) ότι όποιος αντιτίθεται στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του, θα εισαχθεί στη Φωτιά της Κολάσεως, όπου θα μείνει εκεί για πάντα; Αυτή είναι η μεγάλη ατίμωση.

Οι υποκριτές φοβούνται από το να αποκαλυφθεί (στον Προφήτη) ένα κεφάλαιο σχετικά μ' αυτούς, το οποίο θα ενημερώσει (τους πιστούς) γι' αυτά που υπάρχουν στις καρδιές τους (των υποκριτών). Πες (ω, Προφήτη): «Συνεχίστε (ω, υποκριτές) στην κοροϊδία σας! Πράγματι, ο Αλλάχ θα φανερώσει αυτά που φοβάστε να φανερωθούν.»