Сураи Ат-Тауба Оят 62 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дар баробари шумо ба Худо савганд мехӯранд, то хушнудатон созанд…

Ат-Тауба · 62/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَقُّ أَن يُرْضُوهُ إِن كَانُوا مُؤْمِنِينَ ۝٦٢

🔤 Transliteration

yahlifoona billaahi lakum liyurdookum wallaahu wa Rasooluhoo ahaqqu ai yurdoohu in kaanoo mu`mineen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Дар баробари шумо ба Худо савганд мехӯранд, то хушнудатон созанд ва ҳол он ки агар имон овардаанд, шоистатар аст, ки Худову расулашро хушнуд созанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

— «يَحْلِفُونَ»: қасам мехӯранд.

— «لِيُرْضُوكُمْ»: то ки шуморо розӣ гардонанд.

— «أَحَقُّ»: сазовортар, шоистатар.

— «أَن يُرْضُوهُ»: ки Ӯро розӣ гардонанд.

Тафсири оят:

Мунофиқон барои он ки шуморо — эй мӯъминон — розӣ кунанд ва худро аз гуноҳ пок нишон диҳанд, ба номи Худо қасамҳои дурӯғ мехӯранд ва баҳонаҳои сохта меоранд. Онҳо мехоҳанд бо ин қасамҳо ва узрҳои бардурӯғ дили шуморо ба даст оваранд. Аммо Худованд ва Паёмбари Ӯ ба он сазовортар ва шоистатар ҳастанд, ки бо имон ва амали солеҳ розӣ гардонанд, на бо қасамҳои дурӯғ ва узрҳои беасос. Яъне агар онҳо воқеан мӯъмин бошанд, бояд пеш аз ҳама Худо ва Расули Ӯро розӣ кунанд, на ин ки танҳо мардумро розӣ созанд. Дар ин оят зикр шудааст, ки мунофиқон пас аз гуфтани суханони нописанд ё рафтори нодуруст барои худсафедкунӣ қасам мехӯрданд, ки чизе нагуфтаанд, вале Худо медонад, ки онҳо дурӯғ мегӯянд. Ризои Худо ва ризои Паёмбар якест; бинобар ин дар оят фармуда шудааст, ки Худо ва Расули Ӯ сазовортаранд, ки розӣ гардонанд, ва ин танҳо бо имон ва амали нек муяссар мешавад, на бо қасамҳои дурӯғ.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят моро огоҳ мекунад, ки дурӯғ қасам хӯрдан ва баҳона овардан барои розӣ кардани мардум кори мунофиқон аст ва аз сифатҳои онҳост.

— Мӯъмин бояд пеш аз ҳама ризои Худованд ва Паёмбари Ӯро ҷӯяд, на ризои мардумро ба ҳар нарх.

— Ризои Худо ва ризои Паёмбар ба ҳам пайвастанд; ҳар ки Худоро розӣ кунад, Паёмбарро низ розӣ кардааст.

— Имон танҳо даъво нест, балки бояд бо амали солеҳ ва ростқавлӣ собит шавад.

— Ин оят моро ба ростӣ, самимият ва покии дил даъват мекунад ва аз дурӯғ, риё ва мунофиқӣ бозмедорад.

— Ҳар гоҳ инсон ба хатое гирифтор шавад, бояд бо тавба ва амали нек онро ҷуброн кунад, на бо қасамҳои дурӯғ ва узрҳои сохта.

📜 Оят 60-64 — Сураи Ат-Тауба

60۞ إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

Садақот барои фақирон асту мискинон ва коргузорони ҷамъоварии он. Ва низ барои ба даст овардани дили мухолифон ва озод кардани бандагону қарздорон ва харҷ дар роҳи Худо ва мусофирони мӯҳтоҷ ва он фаризаест аз ҷониби Худо. Ва Худо донову ҳаким аст!

61وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ ۚ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ ۚ وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

Баъзе аз онҳо паёмбарро меозоранду мегӯянд, ки ӯ ба сухани ҳар кас гӯш медиҳад. Бигӯ: «Ӯ барои шумо шунавандаи сухани хайр аст. Ба Худо имон дорад ва мӯъминонро бовар дорад ва раҳматест барои онҳое, ки имон овардаанд. Ва онон, ки расули Худоро биёзоранд, ба шиканҷае дардовар гирифтор хоҳанд шуд.

62يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَقُّ أَن يُرْضُوهُ إِن كَانُوا مُؤْمِنِينَ

63أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَن يُحَادِدِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدًا فِيهَا ۚ ذَٰلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ

Оё намедонанд, ки ҳар кас, ки ба Худову паёмбараш зиддият мекунад, ҷовидона дар оташи ҷаҳаннам хоҳад буд ва ин расвоии бузургест?

64يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ ۚ قُلِ اسْتَهْزِئُوا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُونَ

Мунофиқон метарсанд, ки мабод аз осмон дар бораи онҳо сурае нозил шавад ва аз он чӣ дар дил пинҳон кардаанд бохабарашон созад. Бигӯ: «Масхара кунед, ки Худо он чиро, ки аз он метарсед, ошкор хоҳад сохт».

← Оят 61 📖 Ат-Тауба Оят 63 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

62Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 62

Сураи Ат-Тауба Оят 62 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дар баробари шумо ба Худо савганд мехӯранд, то хушнудатон созанд…

Сураи Оят 62/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 60–64. Ба Тоҷикӣ: Русский.