ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 62

የቃላት ፍች፡-

• ይሕሊፉነ (ይህሊፉነ)፡- ይምላሉ፣ ይክዳሉ።
• ሊዩርዱኩም (ሊዩርዱኩም)፡- እናንተን ሊያስደስቱዋችሁ፣ ፈቃዳችሁን ሊያገኙ።
• አሐቁ (አሐቁ)፡- ይበልጥ ተገቢ፣ ይበልጥ የሚገባቸው።
• ዩርዱሁ (ዩርዱሁ)፡- ያስደስቱት፣ ፈቃዱን ያገኙ።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

እነዚህ መናፍቃን (እስልምናን በውጭ የሚያሳዩ በውስጥ ደግሞ የሚክዱ) ለእናንተ አማኞች በአላህ ስም ይምላሉ፤ እነሱ ያልፈጸሙትን ነገር እንዳልፈጸሙ ይመሰክራሉ፣ እናንተን ሊያስደስቱዋችሁና ቁጣችሁን ሊያርቁ ሲሉ ውሸትን ይናገራሉ። ነገር ግን እነሱ የሚፈልጉት ከሆነ፣ አላህ እና መልእክተኛው (ሰለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) እነሱን ከማስደሰት ይልቅ የእነሱን ፈቃድ ማግኘት ይበልጥ ተገቢ ነው። ምክንያቱም የአላህ ፈቃድ እና የመልእክተኛው ፈቃድ አንድ ነው፤ የአላህን ፈቃድ ማግኘት ማለት የመልእክተኛውን ፈቃድ ማግኘት ነው፣ እና በተቃራኒውም እንደዚሁ። ስለዚህ ቁርኣኑ "ዩርዱሁ" (ያስደስቱት) የሚለውን ነጠላ ተውላጠ ስም ተጠቅሟል። እነዚህ መናፍቃን በእውነት አማኞች ቢሆኑ ኖሮ፣ በአላህ እና በመልእክተኛው በማመንና በመታዘዝ የአላህን ፈቃድ ለማግኘት ይጣደፉ ነበር፣ እንጂ በውሸት ምልአትና በማመንዘር የሰዎችን ፈቃድ ለማግኘት አይሞክሩም ነበር።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የአላህ ፈቃድ ማግኘት ከማንኛውም ፍጡር ፈቃድ ከማግኘት ይበልጥ የላቀ እና ቅድሚያ የሚሰጠው ጉዳይ ነው። አማኙ ሁልጊዜ የአላህን ፈቃድ ለማግኘት መጣጣር አለበት።
2. የአላህ ፈቃድ እና የመልእክተኛው (ሰለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) ፈቃድ አንድ ነው፤ መልእክተኛውን መታዘዝ አላህን መታዘዝ ነው፣ መልእክተኛውን ማስደሰት አላህን ማስደሰት ነው።
3. ውሸት መምላት የመናፍቃን ባህሪ ነው፤ አማኙ ከውሸት ይርቃል እና በቅንነትና በእውነት ይኖራል።
4. እውነተኛ እምነት በሥራ ይገለጻል፤ እምነት የአላህን ፈቃድ ለማግኘት በሚደረገው ጥረትና በመልካም ሥራ ይታወቃል፣ እንጂ በቃል ብቻ አይደለም።
5. እስልምና አማኞችን በአላህ ላይ ተመርኩዘው እንዲኖሩና ከሰዎች ፍርሃት ወይም ፈቃድ ማግኘት ነፃ እንዲሆኑ ያስተምራል፤ ይህም ለአማኙ ክብርና ነፃነትን ይሰጣል።