Surah At-Taubah — Talata 62

Ang As-Sadaqah (dito, ito ay nangangahulugan ng katungkulang kawanggawa, alalaong baga, ang Zakah), ay para lamang sa Fuqara (sa mga mahihirap na hindi nagpapalimos), at sa Masakin (sa mga mahihirap na nagpapalimos), at sa mga nagtatrabaho upang mangalap (ng pondo); at silang (mga tao) na ang kanilang puso ay nahihilig (tungo sa Islam, nakakakita ng liwanag ng katotohanan ng pananampalataya); at sa pagpapalaya ng mga bihag (alipin); at sa mga may pagkakautang; at para sa Kapakanan ni Allah (alalaong baga, para sa Mujahidun, sila na nakikipaglaban sa banal na digmaan dahilan sa kanilang pagmamahal sa Kanya), at sa mga naglalakbay (na napalayo at walang ibang mahihingan ng tulong); isang katungkulan na itinalaga ni Allah. At si Allah ang Ganap na Nakakaalam, ang Sukdol sa Karunungan

At sa lipon nila ay may mga tao na nananakit sa Propeta (Muhammad) at nagsasabi: “Siya ay nakikinig (sa lahat ng mga balita).” Ipagbadya: “Siya ay nakikinig kung ano ang mabuti sa inyo; siya ay sumasampalataya kay Allah; mayroon siyang pananalig sa mga sumasampalataya; at isang Habag tungo sa inyo na sumasampalataya.” Ngunit sila na nananakit sa Tagapagbalita (Muhammad) ay magkakaroon ng kasakit-sakit na kaparusahan

Hindi baga nila natatalos na kung sinuman ang tumutol at magpakita ng pagkapoot kay Allah at sa Kanyang Tagapagbalita, katiyakang sasakanya ang Apoy ng Impiyerno upang (siya) ay manahan dito. Ito ang sukdulang pagkaaba

Ang mga mapagkunwari ay nangangamba na baka ang isang Surah (kabanata ng Qur’an) ay mahayag na patungkol sa kanila, na nagtatambad sa kanila kung ano ang nasa kanilang puso. Ipagbadya: “(Magpatuloy kayo at) manuya! Datapuwa’t katiyakang si Allah ay maglalabas sa liwanag (maglalantad) ng lahat ninyong pinangangambahan.”