Ат-Тауба сүрәсе — Аять 88

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لَكِنِ — әмма, ләкин (моннан алдагы кешеләрнең хәленнән аеру өчен килгән).
• جَاهَدُوا — тырыштылар, көч куйдылар, Аллаһ юлында сугыштылар.
• بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ — маллары һәм җаннары белән.
• الْخَيْرَاتُ — барлык яхшылыклар, ике дөньядагы файдалар (җиңү, улҗа, оҗмах).
• الْمُفْلِحُونَ — уңышка ирешүчеләр, теләкләренә ирешкән һәм куркынычлардан котылган кешеләр.

Аять тәфсире:

Монафикълар сугыштан калып, өйләрендә утырганнар, әмма расүлүллаһ һәм аның белән бергә ышанган мөэминнәр алар кебек түгел иде. Алар Аллаһ юлында малларын да, җаннарын да кызганмыйча көрәштеләр. Аларның бу гамәлләре өчен Аллаһ аларга ике дөньяның да яхшылыкларын бирде: дөньяда — җиңү, улҗа һәм диннәрен ныгыту, ә ахирәттә — оҗмах һәм Аллаһның ризалыгы. Нәкъ менә алар — чын уңышка ирешүчеләр, чөнки алар теләгәннәренә ирештеләр һәм куркынганнарыннан котылдылар. Монафикълар исә, киресенчә, дөньяда да, ахирәттә дә зыян күрделәр.

Аятьтән алынган файдалар:

• Иманның чынлыгы — мал һәм җан белән Аллаһ юлында көрәшүдә күренә. Буш сүзләр түгел, ә гамәлләр иманның дәлиле булып тора.
• Аллаһ үзенең расүленә һәм мөэминнәргә ярдәм итә, аларны җиңү белән бүләкли, ә монафикъларның калуы аларга зарар китерми.
• Мөэминнәр өчен ике дөньяның да яхшылыгы вәгъдә ителгән: дөньяда — җиңү һәм ризык, ахирәттә — оҗмах. Бу — аларның тырышлыкларының әҗере.
• Чын бәхет һәм уңыш — малны, вакытны һәм көчне Аллаһ юлында сарыф итүчеләрдә, алар дөньяның үткенчел нәрсәләренә алданып калмыйлар.
• Бу аять мөэминнәрне дәртләндерә: авырлыкларга карамастан, Аллаһ юлында көрәшү — олы дәрәҗәгә ирешү юлы.