Suurah At-Tawbah — Aayad 98

Macnaha Erayada:

• Al-A'raab: Dadka reer baadiyaha ah (kuwa daggan miyiga).
• Maghram: Khasaaro iyo magdhaw (lacag laga qaado).
• Yatarabbas: Sugid iyo la filasho.
• Ad-Dawaa'ir: Masiibooyinka iyo awiilada waqtiga (dhibaatooyinka wareegaya).
• Daa'irat al-Saw': Masiibada iyo xumaantu igu soo noqonaysa iyaga qudhooda.

Tafsiirka:

Waxaa ka mid ah dadka reer baadiyaha (al-a'raab) kuwa munafiqiin ah oo wax walba ay ku eegaan dhanka khasaaraha. Markay wax ku bixiyaan Jidka Allaah, uma arkaan wax aan ahayn khasaaro iyo magdhaw, mana sugaan abaalmarin toona, mana ka hortagayaan ciqaab toona. Waxay u bixiyaan kaliya cabsida ama isu tusiis (riya').

Waxayna si dhib leh u sugayaan inay idinku dhacaan masiibooyin iyo awiilo xunxun, si ay uga kala baxaan dhibkiinna. Laakiin Allaah wuxuu ku xukuumay in masiibada iyo xumaantu ay ku soo noqon doonto iyaga qudhooda, ee aanay gaadhi doonin Mu'miniinta. Allaah waa Maqle (wuxuu maqlaa hadalkooda), waa Oge (wuxuu ogyahay waxa qalbigooda ku qarsoon oo niyad xun ah).

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo:

1. Niyadda ayaa muhiim ah: Allaah wuxuu eegaa niyadda qalbiga, ee ma eego muuqaalka kore. Runtu waa in qofku wax ku bixiyo dar Allaah oo uu ka sugo abaalmarin, ee uusan u bixin riya' iyo cabsid.
2. Cadaaladda Allaah: Qofkii uu doonayo inuu dadka kale ku dhaco shar, Allaah wuxuu celiyaa sharkaas isaga qudhiisa. Tan waxay ku tusinaysaa in Allaah yahay Ilaaliyaha Mu'miniinta.
3. Digniin ka dhan ah munaafiqiinta: Qur'aanku wuxuu inagu digayaa inaan ka feejignaano dadka niyada xun, isla markaana aanan ku kalsoonayn hadalkooda oo keliya, laakiin aan eegno camalkooda.
4. Iimaanku waa naxariis: Mu'minku waa mid rajaynaya khayr, isla markaana u duceeya dadka kale khayr, ma aha mid sugaya inay dadka kale ku dhacdo masiibo.
5. Allaah waa Maqle iyo Oge: Tan waxay ku siinaysaa Mu'minka xasillooni, maxaa yeelay Allaah wuu maqlaa hadalka iyo qaylada, wuuna ogyahay waxa qalbiga ku qarsoon, wuxuuna ka qaadi doonaa xisaab kii shar sameeya.