Surat Asy-Syams — Ayat 6

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَالْأَرْضِ : lan bumi
• مَا : ing kene tegese "apa kang" utawa "sapa kang", yaiku Gusti Allah kang nindakake pakaryan kasebut
• طَحَاهَا : nggebarake, njembarake, lan nggelar bumi

2) Tegesing ayat:

Gusti Allah sumpah kelawan bumi, lan kelawan Dzat kang wis nggebarake bumi iki. Sumpah iki minangka penegasan saka Allah kang Maha Agung marang makhluk-makhluke, mligine manungsa, supaya padha nggatekake kekuwasan lan kaluhuran Panjenengane.

Bumi iki digelar lan dijembarake dening Allah supaya bisa dipanggoni dening manungsa lan kabeh makhluk urip. Ing bumi iki ana gunung-gunung, segara, kali, alas, lan sakabehe papan kang bisa dimanfaatake kanggo urip. Kabeh iku ora dumadi kanthi kebeneran wae, nanging ana kang nggawe lan ngatur, yaiku Allah SWT.

Sumpah kanthi nyebut bumi lan kang nggebarake iki nuduhake yen bumi iku salah sijine tandha kekuwasan Allah kang gedhe banget. Bumi kang jembar iki dadi papan kanggo manungsa ngupaya rezeki, ngibadah, lan nindakake kabecikan. Mula, manungsa kudu mikir lan ngrumangsani sepira gedhene nikmat kang wis diparingake dening Allah lumantar bumi iki.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Bumi iki minangka nikmat gedhe saka Allah kang kudu disyukuri lan dijaga, ora dirusak kanthi tumindak kang ora bener.
• Sumpah Allah kelawan bumi lan kang nggebarake nuduhake yen kabeh kang ana ing alam donya iki ana Sing Nitahake, yaiku Allah SWT, mula manungsa kudu tambah iman lan takwa.
• Kanthi nggatekake jembare bumi lan isine, manungsa diajak mikir babagan kekuwasan Allah, supaya tambah cedhak marang agama Islam lan tresna marang Al-Qur'an.
• Bumi kang digelar iki dadi papan kanggo ngupaya kabecikan; mula ayo padha nggunakake bumi iki kanggo tumindak becik, ngibadah, lan nulungi marang sapadha-padha.
• Ayat iki ngelingake yen urip ing donya iku mung sedhela, lan bumi iki mung papan kanggo ngupaya bekal kanggo urip ing akhirat.