Surat Asy-Syams — Ayat 7

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَنَفْسٍ (wanaFSin): lan nyawa. Tegese sakabehe nyawa utawa jiwa kang ana ing makhluk urip.
• وَمَا سَوَّاهَا (wa mā sawwāhā): lan Dzat kang nyempurnakake. "Mā" ing kene tegese "man" (Dzat kang) miturut tafsir, dudu "apa" amarga iki sesambungan karo Allah. "Sawwāhā" tegese nyempurnakake, ngaturake kanthi seimbang lan sampurna.

1. Tafsir Ayat:

Allah SWT sumpah kanthi nyawa, lan sumpah kanthi Dzat kang wis nyiptakake nyawa iku kanthi sampurna lan seimbang. Saben nyawa manungsa wis digawe Allah kanthi wujud kang sampurna, ora ana cacat ing ciptaan asline. Allah ora mung nyiptakake awak, nanging uga maringi kemampuan lan kesiapan kanggo nindakake tugas urip ing donya iki.

Ing ayat iki, Allah nuduhake yen saben nyawa iku wis diparingi keseimbangan lan kesempurnaan dening Allah. Nyawa manungsa iku dudu ciptaan kang sembarangan, nanging ciptaan kang wis dirancang kanthi teliti. Kabeh nyawa, tanpa kecuali, wis diparingi bekal dening Allah kanggo nglakoni urip. Mula saka iku, saben manungsa kudu ngerti yen awake dhewe iku ciptaan kang mulya lan kudu dijaga kanthi becik.

Sumpah Allah kanthi nyawa iki nuduhake sepira gedhene ajining nyawa ing ngarsane Allah. Allah kepengin manungsa ngerti yen nyawa iku barang kang larang regane, lan saben manungsa kudu ngrumat lan nggunakake nyawane kanggo bab-bab kang becik lan migunani.

1. Faedah lan Piwulang:

• Nyawa iku peparing kang mulya saka Allah. Saben manungsa kudu ngerti yen urip iki dudu duweke dhewe, nanging titipan saka Allah kang kudu dijaga lan dipertanggungjawabake.
• Allah wis nyempurnakake ciptaan-Nya. Iki nuduhake katresnan Allah marang manungsa. Allah ora nyiptakake manungsa kanthi sembarangan, nanging kanthi rancangan kang sampurna.
• Saben manungsa duwe potensi kanggo dadi becik. Amarga Allah wis nyempurnakake nyawane, mula saben wong duwe kesempatan kanggo nindakake kabecikan lan nyedhaki Allah.
• Aja nyia-nyiakake urip. Amarga nyawa iku larang regane, mula kudu digunakake kanggo ibadah, sinau, lan nindakake kabecikan marang sesama.
• Iki nuduhake keadilan lan kawicaksanan Allah. Allah nyiptakake kabeh nyawa kanthi seimbang, ora ana kang dirugikake. Iki ndadekake manungsa kudu syukur lan tansah eling marang Allah.
• Islam ngajeni banget marang urip. Saka ayat iki, kita ngerti yen Islam iku agama kang ngajeni marang nyawa lan urip manungsa, mula kita kudu tresna marang agama iki lan nglakoni kanthi seneng ati.