سوره شمس — آیه 6

معانی کلمات:

• طَحَاها: یعنی آن را گسترد و پهن کرد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به زمین سوگند یاد میکند و به گستردن و پهن کردن آن اشاره مینماید. زمینی که با قدرت الهی به صورت گسترده و هموار آفریده شده تا بستر زندگی برای انسانها و سایر موجودات باشد. این گستردگی زمین، نشانهای از حکمت و رحمت پروردگار است که آن را برای سکونت و بهرهبرداری بشر آماده ساخته است. سوگند به زمین و گستردن آن، یادآور عظمت خداوند در آفرینش و تدبیر امور جهان است.

فواید و پیامهای آیه:

• زمین گسترده و هموار، بستر زندگی و آرامش انسانهاست و این نعمت بزرگ، نشانهای از لطف و مهربانی خداوند نسبت به بندگانش است.
• تأمل در آفرینش زمین و گستردگی آن، انسان را به شناخت بیشتر قدرت و عظمت خالق هستی رهنمون میسازد و ایمان او را تقویت میکند.
• این آیه انسان را به شکرگزاری در برابر نعمتهای الهی دعوت میکند و او را به استفاده درست و آبادانی زمین ترغیب مینماید، چرا که زمین امانتی الهی در دست بشر است.