سورت شمس — آیت 7

د معنا کلمو:

• نَفْسٍ: روح، ساه يا وجود انسان.
• سَوَّاهَا: هغه برابر کړه، په ښه شکل يې جوړ کړه، عدل او توازن يې ورکړ.

د آيت تفسير:

الله تعالیٰ په لمر، د هغه په رڼا، په سپوږمۍ، په ورځ، په شپه، په اسمان، په ځمکه او بيا په نفس (د انسان ساه) او په هغه ښه جوړښت يې قسم خوړلی دی چې الله تعالیٰ هغه ته ورکړی دی. "ما سَوَّاهَا" يعني الله تعالیٰ د انسان نفس په ښه شکل برابر کړی، د هغه په جسم او روح کې يې عدل او توازن ایښی دی، د هغه غړي يې په ښه ترتيب سره جوړ کړي دي، او هغه ته يې د ښه او بد د پېژندلو وړتيا ورکړې ده. دا چې دلته "نفس" نکرې (بې نښې) راغلی، د دې لپاره دی چې د ټولو نفسونو ډېر والی او اهميت وښيي — هر نفس، که د نارينه وي که د ښځې، که د نيکونو وي که د بدکارانو، ټول په دې قسم کې شامل دي. الله تعالیٰ د دې هر شي په واسطه قسم خوړلی دی چې دا خبره ډېره مهمه ده چې هغه به راتلونکو آيتونو کې ووايي: چې څوک خپل نفس پاک کړي، هغه به بریالی شي، او څوک يې په ګناهونو کې ښکېل کړي، هغه به تاواني شي.

فايدې:

• دا آيت موږ ته دا زده کوي چې الله تعالیٰ د انسان په نفس باندې دومره لوی قسم خوړلی، نو انسان ډېر مهم او عزتمند مخلوق دی. موږ بايد خپل ځان ته ارزښت ورکړو او ځان د ګناهونو له لارې نه ښکته کړو.
• الله تعالیٰ انسان په ښه شکل او برابر جوړ کړی، نو موږ بايد د خپل وجود د دې ښکلا او توازن شکر ادا کړو او د الله تعالیٰ د احکامو په پلي کولو سره خپل نفس پاک وساتو.
• دا چې الله تعالیٰ د نفس د پاکولو او د هغه د بریاليتوب خبره کوي، نو موږ ته معلوميږي چې د انسان بریاليتوب په دې کې دی چې خپل نفس له بديو څخه پاک کړي، او تاوان په دې کې دی چې نفس په ګناهونو کې ډوب کړي. نو موږ بايد تل د ښو کارونو هڅه وکړو او له بديو څخه ځان وساتو.