Аш-Шамс сүрәсе — Аять 7

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Нәфс — җан, кеше рухы.
• Мә сәүвәһәә — аны төзәтеп, тулы камиллектә яратуы, барлык әгъзаларын, сыйфатларын тиешле урыннарына куеп, матур итеп халык кылуы.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә кешенең җаны белән ант итә, һәм аны кимчелексез, тулы камиллектә яратуы белән ант итә. Ул һәр кешенең җанын гаделлек, тигезлек һәм тәртип белән яратты: аңа акыл, тойгылар, ихтыяр бирде, яхшылыкны яманлыктан аерырлык сәләт салды. Җанның тәне белән мөнәсәбәте дә, аның эчке дөньясы да — барысы да хикмәт белән төзелгән. Бу аятьтә "нәфс" сүзе билгесез килде, чөнки ул бөтен кеше җаннарын үз эченә ала — һәрбер җан, гыйbadәт кылучы да, гөнаһ кылучы да, бу антка керә. Аллаһының җанны шундый камил итеп яратуы — Аның кодрәтенең бөеклегенә һәм осталыгына ишарә.

Гыйбрәтләр:

• Кеше үз җанының ни дәрәҗәдә камил итеп яратылганын уйлап, Аллаһыга шөкер итәргә тиеш.
• Җанның төзелешендәге хикмәт — Аллаһының барлыгына һәм берлегенә иң зур дәлил.
• Кеше үз җанын пакь тотарга, аны гөнаһлардан сакларга тиеш, чөнки ул Аллаһы тарафыннан матур итеп яратылган.
• Бу аять кешене үз-үзен танырга, җанының кыйммәтен белергә һәм аны изге юлда кулланырга өнди.