سورت لیل — آیت 8

د کلمو معناګانې:

• بَخِلَ: د خپل مال په لګولو کې بخل کول، یعنې هغه څه چې د لګولو حکم یې وي، یې نه لګول.
• وَاسْتَغْنَىٰ: د خپل مال او دنيا د خوندونو په وجه له الله تعالیٰ څخه بې پروا کېدل، یعنې د آخرت له نعمتونو څخه سترګې پټول او د الله له فضل څخه نه غوښتل.

تفسیر:

او هغه څوک چې بخل یې وکړ او ځان یې بې پروا وګاڼه، یعنې د الله په لار کې یې له خپل مال څخه هغه څه ونه لګول چې پرې فرض او واجب وو، او د خپل مال او د دنیا د خوندونو په وجه یې له الله تعالیٰ څخه بې پروايي وکړه، نو د الله له فضل څخه یې څه ونه غوښتل او د آخرت له نعمتونو څخه یې سترګې پټې کړې. دا ډول کس د الله تعالیٰ له رحمت او اجر څخه محروم پاتې کېږي، او د هغه مال چې په بخل یې ساتلی دی، کله چې په اور کې وغورځول شي، هېڅ به ورته په کار رانشي.

فايدې:

• بخل یوه نکلیفه خصلت ده چې انسان له الله تعالیٰ څخه لرې کوي او د هغه د رحمت او فضل له ترلاسه کولو څخه یې محروموي.
• مسلمان باید د الله په لار کې د خپل مال په لګولو کې سخي وي، ځکه چې دا د ایمان او تقوا نښه ده.
• د دنیا پر خوندونو باندې تکیه کول او له الله څخه بې پروا کېدل د انسان د هلاکت سبب ګرځي؛ نو مسلمان باید تل د الله له فضل او رحمت څخه سوال وکړي او د آخرت د نعمتونو هيله ولري.