Surat Asy-Syarh — Ayat 2

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَضَعْنَا : Ingsun (Allah) wis ngilangake, nyuda, lan nyelehake.
• عَنكَ : Saka awake sira (Nabi Muhammad).
• وِزْرَكَ : Dosane sira, beban kang abot kang ana ing pundhak sira.

2) Tegese ayat:

Ingsun (Allah) wis ngilangake saka awake sira (Nabi Muhammad) dosa-dosa sira lan beban kang abot kang ngebotake pundhak sira. Beban iku mau yaiku kahanan jaman jahiliyah kang biyen sira alami, lan Ingsun wis paring pangapura marang sira saka kabeh iku. Kanthi mangkono, sira dadi resik lan entheng anggone nindakake dhawuhe Allah, dakwah marang umat, lan nggayuh akhlak kang mulya.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki nuduhake gedhene katresnan lan pangayomane Allah marang Nabi Muhammad, lan uga marang umate, amarga Allah tansah paring pangapura lan ngilangake beban kang abot saka awake manungsa.
• Ngelengake awake dhewe yen dosa iku beban kang abot, lan mung Allah kang bisa ngilangake beban iku mau kanthi taubat lan istighfar.
• Nuduhake yen Islam iku agama kang gampang lan ora ngebotake, amarga Allah ora ngebotake manungsa ngluwihi saka kemampuane.
• Menehi pangarep-arep marang saben wong mukmin supaya ora putus asa saka rahmate Allah, amarga sakabehe dosa bisa diampuni yen gelem taubat kanthi tenanan.
• Dadi pangeling yen saben wong kang cedhak marang Allah bakal diparingi kelapangan lan kemulyaan ing uripe, kaya kang dialami dening Nabi Muhammad.