سوره یونس — آیه 45

معانی کلمات:

• یَحْشُرُهُمْ: آنان را جمع میکند (در روز قیامت).
• یَلْبَثُوا: درنگ کنند، بمانند.
• یَتَعَارَفُونَ: یکدیگر را میشناسند.
• خَسِرَ: زیان کرد، زیانکار شد.
• لِقَاءِ الله: دیدار خدا (روز قیامت و حساب).
• مُهْتَدِین: راهیافتگان، هدایتشدگان.

تفسیر آیه:

و روزی را یاد کن که خداوند همه آنان (مشرکان و منکران معاد) را در قیامت جمع میکند؛ بهگونهای که گویی در دنیا و برزخ جز ساعتی کوتاه از روز درنگ نکردهاند. در آن هنگام، یکدیگر را میشناسند، همانگونه که در دنیا یکدیگر را میشناختند؛ اما این شناخت و آشنایی به دلیل هول و وحشت عظیم قیامت بهزودی قطع میشود و هیچ سودی برایشان ندارد. در آن روز، کسانی که لقای خدا (رستاخیز و حساب و جزا) را تکذیب کردند، بهواقع زیانکارند؛ زیرا سرمایه عمر خود را در انکار و گناه از دست دادند و هرگز در دنیا به راه راست هدایت نشدند تا با ایمان و عمل صالح از این خسران رهایی یابند.

فواید و پیامهای آیه:

• دنیا با تمام طول و درازای خود، در برابر آخرت بسیار کوتاه و ناچیز است؛ پس عاقل کسی است که این فرصت کوتاه را برای سعادت ابدی خود غنیمت شمارد.
• شناخت و دوستیهای دنیوی اگر بر پایه ایمان و تقوا نباشد، در قیامت نهتنها سودی ندارد، بلکه مایه حسرت و اندوه خواهد بود.
• ایمان به لقای خدا و روز جزا، اساس هدایت و رستگاری است؛ هر که این باور را از دست بدهد، در حقیقت همه چیز را باخته و زیانکاری آشکار است.
• این آیه هشداری است برای بیداری از غفلت و توجه به اینکه زندگی واقعی و جاودان در سرای آخرت است؛ پس باید پیش از فرا رسیدن آن روز، با ایمان و عمل شایسته، خود را برای دیدار پروردگار آماده کنیم.