سوره یونس — آیه 47

معانی کلمات:

• أُمَّة: گروهی از مردم که در یک زمان و مکان زندگی میکنند یا دارای دین و آیین مشترک هستند.
• رَسُول: فرستادهی خداوند به سوی مردم برای هدایت و ابلاغ پیام الهی.
• قُضِيَ: حکم و داوری شد.
• بِالْقِسْطِ: به عدالت و انصاف.
• لَا يُظْلَمُونَ: به آنان ستم نمیشود و از پاداش یا کیفر اعمالشان چیزی کم و زیاد نمیگردد.

تفسیر آیه:

ای مردم! همانگونه که برای شما پیامبری فرستادیم، برای هر امتی از امتهای پیشین نیز رسولی از جانب خودمان مبعوث کردهایم تا آنان را به راه حق و طاعت خدا دعوت کند. این سنت همیشگی خداوند است که هیچ قومی را بدون فرستادن پیامبر و اتمام حجت، مجازات نمیکند. پس هنگامی که رسول آنان آمد و پیام الهی را ابلاغ کرد، اگر او را تکذیب کردند، خداوند در میان آنان و پیامبرشان به عدالت داوری میکند. در این داوری، پیامبران و مؤمنان به فضل و رحمت الهی نجات مییابند و کافران و تکذیبکنندگان به عدل الهی گرفتار عذاب میشوند. در این حکم، هیچ ظلم و ستمی به هیچکس نمیشود؛ نه از پاداش نیکوکاران چیزی کاسته میشود و نه کیفر بدکاران فراتر از استحقاقشان خواهد بود. این وعدهی الهی در دنیا و آخرت تحقق مییابد و خداوند هرگز از عدل خود تجاوز نمیکند.

فواید و پیامهای آیه:

1. عدالت مطلق الهی: خداوند هرگز بندگانش را بدون دلیل و حجت مجازات نمیکند و در داوری خود بر اساس عدل کامل رفتار مینماید. این مایهی آرامش دل مؤمنان است که بدانند در هیچ شرایطی ظلمی بر آنان نخواهد رفت.
2. رحمت فراگیر خداوند: فرستادن رسول برای هر امتی، نشانهی رحمت و لطف خداوند به بندگان است که هیچ قومی را بدون راهنما و هدایتگر رها نمیکند.
3. حجت بر همگان: هیچکس نمیتواند در روز قیامت عذر بیاورد که پیامبری به سوی ما نیامده است؛ زیرا خداوند برای هر امتی رسولی فرستاده و حجت را تمام کرده است.
4. امید به عدالت الهی: این آیه به مظلومان و مستضعفان امید میدهد که خداوند روزی میان آنان و ظالمان به عدالت حکم خواهد کرد و هیچ ستمی بیپاسخ نمیماند.
5. مسئولیتپذیری: هر امتی در برابر پیامبر خود مسئول است و باید از دعوت او پیروی کند؛ این آیه انسان را به اندیشه در وظیفهی خود در قبال پیامبر خویش فرا میخواند.