سوره یونس — آیه 48

معانی کلمات:

• مَتَى: کی، چه زمانی (برای پرسش از زمان وقوع چیزی به کار میرود).
• الْوَعْد: وعدهای که داده شده است؛ در اینجا منظور وعدهٔ عذاب و قیامت است.
• صَادِقِینَ: راستگویان، جمع صادق.

تفسیر آیه:

مشرکانِ قوم تو -ای پیامبر- از روی عناد و استهزا میگویند: «این وعدهای که میدهید -یعنی عذاب و قیامت- کی فرا میرسد؟ اگر راست میگویید و در ادعای خود صادق هستید، پس زمان آن را مشخص کنید و آن را به وقوع بپیوندانید!» آنان با این سخن، نه از روی طلب حقیقت، بلکه از سرِ تمسخر و انکار، پیوسته وقوع عذاب الهی را به مسخره میگیرند و از مؤمنان میخواهند که هرچه زودتر آن را بیاورند. این در حالی است که وعدهٔ خداوند حتمی است و به وقتِ مقرر خود خواهد آمد، اما آنان به دلیل جهل و سرکشی، آن را دور و غیرممکن میپندارند.

فواید و پیامهای آیه:

• حتمیت وعدهٔ الهی: هیچ چیز نمیتواند مانع تحقق وعدههای خداوند شود؛ چه وعدهٔ عذاب برای کافران و چه وعدهٔ نصرت برای مؤمنان. پس مؤمن باید به وعدههای الهی اطمینان کامل داشته باشد و هرگز در آن تردید نکند.
• پرهیز از استهزای دین: استهزای آیات و وعدههای الهی از صفات کافران است؛ مؤمن باید زبان و رفتار خود را از هرگونه تمسخر نسبت به امور دینی پاک نگه دارد و بداند که این کار، نشانهٔ ضعف ایمان است.
• صبر در برابر تمسخر دشمنان: پیامبران الهی همواره با تمسخر و استهزای مخالفان مواجه بودهاند؛ مؤمنان باید از این الگو پیروی کنند و در برابر سخنان تمسخرآمیز دشمنان، صبور و استوار باشند و به وظیفهٔ خود ادامه دهند.
• علم غیب مخصوص خداوند است: زمان وقوع قیامت و عذاب الهی از امور غیبی است که تنها خداوند از آن آگاه است؛ بندگان باید به این حقیقت ایمان آورند و در پی دانستن زمان آن نباشند، بلکه همواره خود را برای آن آماده کنند.