Sura Al-Adijat — Werset 7

Znaczenie słów:

• وَإِنَّهُ – i zaprawdę on (człowiek),
• عَلَىٰ ذَٰلِكَ – na to (na swoje postępowanie),
• لَشَهِيدٌ – jest świadkiem (sam o tym świadczy).

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący informuje nas w tym wersecie, że człowiek jest świadkiem przeciwko samemu sobie. Oznacza to, że jego własne czyny, zachowanie i postawa są dowodem na to, jak bardzo jest niewdzięczny wobec swojego Pana. Człowiek nie może zaprzeczyć swojej niewdzięczności, ponieważ jego czyny mówią same za siebie – jest ona widoczna i oczywista dla każdego, kto obserwuje jego postępowanie. Co więcej, człowiek sam doskonale wie o swoim stanie, nawet jeśli próbuje to ukryć przed innymi. Jego własne sumienie i świadomość są świadkami przeciwko niemu. Ten werset podkreśla, że człowiek nie może uciec od odpowiedzialności, ponieważ jego własna natura i czyny będą świadczyć przeciwko niemu w Dniu Sądu. Wskazuje to również na to, że człowiek jest skłonny do skąpstwa i powstrzymywania się od dobra, a jego miłość do dóbr materialnych jest ogromna, co czyni go jeszcze bardziej niewdzięcznym wobec łask Boga.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten uczy nas samokontroli i uczciwości wobec samych siebie – nie możemy udawać przed sobą, że jesteśmy lepsi, niż jesteśmy naprawdę.
2. Przypomina nam, że Bóg zna nasze najskrytsze myśli i intencje, a nasze własne czyny będą świadczyć przeciwko nam, jeśli nie będziemy postępować właściwie.
3. Zachęca nas do refleksji nad naszym postępowaniem i do dziękowania Bogu za Jego niezliczone łaski, zamiast okazywać niewdzięczność.
4. Uświadamia nam, że miłość do dóbr materialnych nie powinna przesłaniać nam obowiązków wobec Boga i innych ludzi – powinniśmy być hojni i dzielić się z potrzebującymi.
5. Werset ten jest ostrzeżeniem, abyśmy nie zaniedbywali dobra i nie powstrzymywali się od pomocy innym, ponieważ nasze czyny są świadkami naszej wiary i charakteru.