Sura Al-Adijat — Werset 6

Znaczenie słów:

• Al-Kanūd (الْكَنُودُ) – oznacza skrajną niewdzięczność, zaprzeczanie dobroci i niedostrzeganie łask; według części uczonych oznacza również skąpstwo i powstrzymywanie się od dawania dobra.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – Wzniosły i Święty – oznajmia, że człowiek z natury jest niewdzięczny wobec swojego Pana. Oznacza to, że zapomina o niezliczonych łaskach, którymi Bóg go obdarza, i nie docenia ich, a nawet im zaprzecza. Człowiek powstrzymuje się od czynienia dobra, którego pragnie od niego Bóg, i skąpi w wydawaniu z tego, co otrzymał. Jest on świadomy swojej niewdzięczności – wie, że powinien dziękować, lecz odwraca się od tego. Dodatkowo, człowiek ma ogromną miłość do dóbr materialnych i bogactwa, co potęguje jego skąpstwo i oddala go od wdzięczności. Ta cecha jest wpisana w naturę człowieka, dopóki nie oczyści się on przez wiarę i posłuszeństwo Bogu.

Korzyści płynące z wersetu:

• Werset ten uczy nas pokory i samokrytyki – zamiast przypisywać sobie zasługi, powinniśmy dostrzegać własne braki w wdzięczności wobec Stwórcy.
• Przypomina o ogromie łask Bożych, które otaczają nas z każdej strony, oraz o konieczności ich dostrzegania i dziękowania za nie.
• Zachęca do walki z chciwością i skąpstwem, które są przywarami oddalającymi człowieka od Boga i od dobra.
• Wskazuje, że prawdziwa wiara oczyszcza serce z niewdzięczności i czyni człowieka hojnym oraz wdzięcznym wobec Pana – a to jest droga do spokoju i szczęścia w obu światach.