Аль-Адият сүресі — Аят 7

1. Сөздердің мағынасы:

• وَإِنَّهُ — «және шынында ол»: бұл жердегі «ол» — адам баласы.
• عَلَىٰ ذَٰلِكَ — «осыған»: яғни адамның өзінің қанағатсыздығына, жақсылықты мойындамауына және дүниеқұмарлығына.
• لَشَهِيدٌ — «әлбетте куә»: өзінің іс-әрекетіне өзі куә болып, оны жоққа шығара алмайтындығы.

1. Түсіндірмесі:

Алдыңғы аяттарда адам баласының Раббысына деген қанағатсыздығы, жақсылықты мойындамайтындығы және байлыққа деген шектен тыс құмарлығы айтылған болатын. Осы жетінші аятта Алла Тағала сол адамның өзінің осы кемшіліктеріне өзі куә екенін хабарлайды. Яғни адам өзінің жасаған істерін, жүрегіндегі ниеттерін және ақиқатты біле тұра мойындамай жүргенін іштей сезіп, біліп отырады. Ол өзінің жақсылыққа қолы ашық болмағанын, Алланың берген нығметтеріне шүкіршілік етпей, тіпті оны жоққа шығарып жүргенін жасыра алмайды. Өйткені бұл кемшілік соншалықты айқын, оны мойындамауға ешбір мүмкіндік жоқ. Адам өзінің ішкі жай-күйіне, өз іс-әрекетіне өзі куә болып тұрғандықтан, қиямет күні өз кемшілігін жоққа шығара алмайды. Бұл аят адамды өз-өзіне ой салып, өз бойындағы мінез-құлықты түзеуге, Алланың нығметтеріне шүкіршілік етуге және дүниеқұмарлықтан сақтануға шақырады.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Адам өз ісіне өзі куә болғандықтан, ешкім өзінің кемшілігін жасыра алмайды. Бұл — өз-өзін сынауға және тәубеге келуге түрткі.
• Алланың берген нығметтерін мойындап, шүкіршілік ету — иманның көрінісі. Қанағатсыздық пен дүниеқұмарлық адамды адасушылыққа жетелейді.
• Құран адамның жаратылысын дәл сипаттай отырып, оны түзелуге бағыттайды. Бұл — Құранның кемелдігі мен адамға деген мейірімділігінің белгісі.
• Өз кемшіліктерін мойындап, Аллаға бет бұрған адам — нағыз бақытты адам. Ислам діні адамды өзін-өзі түзетуге, жақсылыққа ұмтылуға шақырады.
• Осы аят арқылы адам баласы өзінің ішкі жан дүниесіне үңіліп, Алла алдындағы жауапкершілігін сезінуге тиіс.