Surah Al-'Adiyat — Talata 7

Paliwanag sa mga Salita:

• "Wa innahu" – Tunay na siya (ang tao).
• "Ala dhalika" – Sa bagay na iyon (ang pagtanggi sa kabutihan at pagiging mapagkait).
• "La shahid" – Ay talagang isang saksi (sa kanyang sarili).

Interpretasyon ng Talata:

Ang talatang ito ay nagpapatunay na ang tao, sa kabila ng kanyang pagiging mapagkaila sa mga biyaya ng kanyang Panginoon, ay isang saksi laban sa kanyang sarili hinggil sa kanyang mga ginagawa. Siya ay may kamalayan sa kanyang pagiging maramot at pagtanggi sa kabutihan, at hindi niya ito maikakaila sapagkat ang kanyang mga kilos at gawi ay malinaw na nagpapatunay nito. Ang kanyang pag-ibig sa kayamanan at ang kanyang pagmamalupit sa pagpigil ng kabutihan ay mga bagay na nakikita at nalalaman niya sa kanyang sarili, kahit pa man niya itong itanggi sa harap ng iba. Ang talatang ito ay nagpapakita na ang tao ay may panloob na saksi—ang kanyang konsensya—na nagpapatotoo sa kanyang mga pagkukulang, at ito ay isang katibayan na hindi siya makakatakas sa pananagutan sa Araw ng Paghuhukom.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang tao ay may likas na kamalayan sa kanyang mga pagkakamali, at ang kamalayang ito ay isang paanyaya upang magbalik-loob sa Diyos at humingi ng tawad.
2. Ang pagiging saksi ng tao laban sa kanyang sarili ay nagpapakita ng katarungan ng Diyos—walang sinuman ang maaaring magkaila sa kanyang mga ginawa sa Araw ng Paghuhukom.
3. Ang pag-ibig sa kayamanan ay hindi masama sa sarili nito, ngunit ang pagiging maramot at pagpigil sa kabutihan ay isang sakit ng puso na dapat lunasan sa pamamagitan ng paggugol para sa kapakanan ng iba at sa landas ng Diyos.
4. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na maging tapat sa ating mga sarili at linisin ang ating mga puso mula sa kasakiman, sapagkat ang tunay na tagumpay ay nasa pagbibigay at pagmamalasakit sa kapwa, hindi sa pag-iimbot ng mga makamundong bagay.