சூரா அல்-ஆதியாத் — வசனம் 7

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• وَإِنَّهُ – நிச்சயமாக அவன் (மனிதன்)
• عَلَى ذَٰلِكَ – அதன் மீது (இந்த நன்றி மறுப்பின் மீது)
• لَشَهِيدٌ – நிச்சயமாக சாட்சியாக இருக்கின்றான்

விளக்கம்:

இந்த இறைவசனத்தில், மனிதன் தன் இறைவனின் அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி மறப்பவனாக இருக்கின்றான் என்பதை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக, அவன் தானே தன் மீது சாட்சியாக இருப்பதாக அல்லாஹ் கூறுகின்றான். அதாவது, மனிதன் தன் செயல்களாலும், பேச்சினாலும், நடத்தையாலும் தான் நன்றி கெட்டவன் என்பதை தானாகவே நிரூபித்துக் கொள்கின்றான்.

மனிதன் தனக்கு கிடைத்த செல்வத்தை இறைவன் கொடுத்தான் என்பதை மறந்து, அதை தன் சொந்த முயற்சியால் பெற்றதாக எண்ணுகின்றான். தனக்கு தேவைப்படும் போது செலவு செய்ய மறுத்து, ஏழைகளுக்கு உதவ மறுத்து, இறைவனின் கட்டளைகளை புறக்கணிக்கின்றான். இந்த நிலையில், அவன் தன் செயல்களாலேயே தன் மீது சாட்சியாக இருக்கின்றான். அவனுடைய இந்த நடத்தையை மறுக்கவோ, மறைக்கவோ அவனால் முடியாது. ஏனெனில், அவனுடைய செயல்களே அவனுக்கு எதிராக சாட்சி கூறுகின்றன.

மேலும், மனிதன் செல்வத்தின் மீது மிகுந்த பற்று கொண்டவனாக இருக்கின்றான். இந்த உலக செல்வத்தை சேகரிப்பதிலும், அதை இழக்க நேரிடும் என்ற பயத்திலும் அவன் எப்போதும் கவலை கொண்டவனாக இருக்கின்றான். இந்த பண ஆசையே அவனை நன்றி மறக்கச் செய்கிறது.

பயன்கள்:

1. மனிதன் தன் நிலையை சுயபரிசோதனை செய்து, தான் இறைவனுக்கு நன்றியுள்ளவனாக இருக்கின்றானா என்பதை ஆராய வேண்டும்.
2. செல்வம், செல்வாக்கு போன்றவை இறைவனின் அருட்கொடைகள் என்பதை உணர்ந்து, அவற்றை சரியான வழியில் செலவு செய்ய வேண்டும்.
3. நம் செயல்களே நமக்கு சாட்சியாக இருக்கும் என்பதால், நல்ல செயல்களை செய்து நல்ல சாட்சியை நமக்கு சாதகமாக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.
4. பண ஆசை மனிதனை இறைவனிடமிருந்து தூரப்படுத்தும் என்பதால், தாராள குணத்தை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.
5. இறைவனின் அருட்கொடைகளை நினைவு கூர்ந்து, அவனுக்கு நன்றி செலுத்துவது நம் கடமை என்பதை உணர வேண்டும்.