Surja El-Humeze — Ajet 3

Kuptimi i fjalëve:

• يَحْسَبُ: mendon, beson (me mendim të gabuar).
• أَخْلَدَهُ: do ta bëjë atë të përjetësohet, do ta mbajë gjallë përgjithmonë.

Tefsiri i ajetit:

Njeriu që grumbullon pasuri dhe e numëron atë me krenari, për shkak të injorancës dhe mashtrimit nga jeta e kësaj bote, mendon se pasuria e tij do t'i sigurojë atij jetë të përhershme në këtë botë dhe se ajo do ta shpëtojë atë nga vdekja dhe nga llogaria në Ditën e Gjykimit. Ai harron se pasuria, sado e madhe të jetë, nuk mund ta shtyjë asnjë moment të caktuar nga Allahu, as nuk mund ta mbrojë atë nga dënimi i Zotit. Ky mendim është tërësisht i gabuar dhe i kotë, sepse jeta është në duart e Allahut dhe askush nuk mund të përjetësohet në këtë botë, pavarësisht pasurisë që zotëron.

Përfitimet nga ajeti:

1. Pasuria nuk është kriter i lumturisë dhe i përjetësisë; ajo është vetëm një sprovë nga Allahu për robërit e Tij.
2. Njeriu duhet të jetë i vetëdijshëm se vdekja është e vërtetë dhe e pashmangshme, dhe se asnjë pasuri nuk mund ta ndalojë atë.
3. Ky ajet na mëson të mos mashtrohemi nga jeta e kësaj bote dhe të përgatitemi për jetën e përjetshme duke bërë vepra të mira dhe duke u larguar nga mendjemadhësia dhe krenaria për pasurinë.
4. Islami na fton që pasurinë ta shfrytëzojmë në rrugë të mira, si ndihma për të varfrit dhe nevojtarët, e jo ta grumbullojmë atë me lakmi dhe mendjemadhësi.