Аль-Хумаза сүрәсе — Аять 2

Сүзләрнең мәгънәләре:

• جَمَعَ — туплады, җыйды.
• مَالًا — байлык, мал-мөлкәт.
• وَعَدَّدَهُ — санап, исәпләп кую; аны кабат-кабат санау, ягъни байлыгын күз алдыннан кичерү һәм аңа ия булудан ләззәт алу.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үзенә һәлакәтлек китерүче кешенең сыйфатын бәян итә. Ул кеше — мал-мөлкәт туплауны үзенең төп максаты иткән, аны санап, исәпләп кенә йөрүче кеше. Аның бөтен уй-фикере, бөтен тырышлыгы — байлыкны арттыруга һәм аны саклауга юнәлгән. Ул малны туплау өчен һәртөрле юлларны куллана, ләкин бу малның аның өчен нинди нәтиҗәгә китерәчәген уйламый. Аның күңеле малга бәйләнгән, ул малны үзе өчен мәңгелек дип саный, ә бит бу мал аны үлемнән дә, Аллаһының ґәзабыннан да коткара алмаячак. Ул малны санап кына тора, ләкин бу малның аның өчен сынау икәнен һәм ахирәттә аның өчен шелтә сәбәбе булачагын аңламый.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мал-мөлкәткә мәхәббәт һәм аны туплауга бирелү кешене Аллаһыдан читләштерә һәм аны һәлакәткә илтә.
• Кеше малны үзенең төп максаты итмәскә, ә аны Аллаһы юлында тоту чарасы итеп карарга тиеш.
• Байлык үзе бер начарлык түгел, ләкин аңа бәйләнү, аны санап-исәпләп йөрү — күңелне катыландыра һәм кешене Аллаһыны зикер итүдән аера.
• Мөэмин кеше малны туплаганда да, аны Аллаһы ризалыгы өчен тотарга һәм мохтаҗларга ярдәм итәргә онытмаска тиеш.