Surat Al-Humazah — Ayat 3

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• يَحْسَبُ (yahsabu): ngira, nyangka, nganggep.
• مَالَهُ (mālahu): bandhane, kasugihane.
• أَخْلَدَهُ (akhladahu): nggawe langgeng, nggawe urip salawase, ora mati.

1. Tafsir ayat:

Wong kang srakah marang bandha lan ngitung-ngitung bandhane iku padha ngira yen bandha kang diklumpukake bisa nggawe dheweke urip langgeng ing donya. Dheweke rumangsa yen kasugihane bakal nylametake saka pati, lan ora bakal diadili ing akherat. Iki jalaran saka bodhone dheweke, amarga dheweke ora ngerti yen bandha iku ora bisa nggawa urip langgeng, lan ora bisa nylametake saka pati. Bandha mung titipan saka Allah, lan saben wong mesthi bakal mati lan bakal diadili kabeh amal lakune.

1. Faedah-faedah saka ayat iki:

• Ngelengake manawa bandha donya iku ora langgeng lan ora bisa nggawe urip salawase.
• Ngelingake supaya ora srakah marang bandha nganti lali marang Allah lan akherat.
• Nuduhake yen wong kang mung ngandelake bandha iku sejatine bodho, amarga bandha ora bisa nylametake saka pati.
• Menehi pangerten yen urip ing donya iki mung sementara, lan sing langgeng iku urip ing akherat.
• Ngajak supaya padha ngumpulake bekal kanggo akherat, dudu mung ngumpulake bandha donya wae.
• Nggawe kita luwih cedhak marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah menehi piwulang kanggo urip kang luwih apik lan ora kesasar.