Аль-Маун сүрөсү — Аят 3

1. Сөздөрдүн мааниси:

• يَحُضُّ (яхудду): үндөйт, түрткү берет, чакырат, кызыктырат деген мааниде.
• طَعَامِ (таам): тамак, азык дегенди билдирет.
• الْمِسْكِينِ (мискин): муктаж, жакыр, колунан келбеген бейбак адам.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аят намаз окуган, бирок ыймандын чыныгы талабын аткарбаган адамдардын дагы бир жаман сапатын ачып берет. Ал адам өзү муктажга тамак бербестен сырткары, башкаларды да муктажга тамак берүүгө үндөбөйт, түрткү бербейт. Башкача айтканда, ал жакыр-муктажларга жардам көрсөтүүнү ойлобойт, ага кызыкпайт, ага чакырбайт. Ал өзүнүн жанын да, башкаларды да жакшылыкка шыктандырбайт. Бул анын жүрөгүндө ырайым-мээримдин жоктугун, ыймандын чыныгы маңызын түшүнбөгөндүгүн көрсөтөт. Мындай адам намазды формалдуу аткарганы менен, анын ички дүйнөсү жакшылыкка куру эмес экенин билдирет.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Ислам дини жөн гана ибадат кылуу эмес, ошондой эле жакшылык кылуу, муктаждарга жардам берүү, алардын абалын ойлонуу дегенди билдирет.
• Муктажга тамак берүү — ыймандын чыныгы белгилеринин бири. Ал эми ага үндөбөө, түрткү бербөө — жүрөктүн катышын, ырайымсыздыкты көрсөтөт.
• Башкаларды жакшылыкка чакыруу, жардам берүүгө шыктандыруу — ыймандуу адамдын милдети. Бул адамды жакшылыкка жакындатат жана коомдо боорукердикти таратат.
• Ислам — боорукердик, жардам, ынтымак дини. Андыктан ар бир мусулман муктаждарга кол сунуп, аларды тамактандырууга аракет кылышы керек. Бул дүйнөдө да, акыретте да сооп-сыйлыкка алып келет.
• Бул аят бизди өзүбүздү гана ойлобой, айланабыздагы муктаждардын абалын ойлонууга, аларга жардам берүүгө чакырат. Ошондо гана ыйман чыныгы мааниге ээ болот.