Сураи Худ Оят 101 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мо ба онҳо ситам накардем, балки худ ба худ ситам…

Худ · 101/123

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Худ

وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَٰكِن ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ۖ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مِن شَيْءٍ لَّمَّا جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ ۖ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ ۝١٠١

🔤 Transliteration

Wa maa zalamnaahum wa laakin zalamooo anfusahum famaaa aghnat `anhum aalihatuhumul latee yad`oona min doonil laahi min shai`il lammaa jaaa`a amru Rabbika wa maa zaadoohum ghaira tatbeeb

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Мо ба онҳо ситам накардем, балки худ ба худ ситам мекарданд. Ва чун амри Парвардигори ту фаро расид, худоёне, ки ба ҷои Худои якто мепарастиданд, ҳеҷ даркорашон наёмаданд ва ҷуз зиёнкорӣ чизе бар онон наяфзуданд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«ظَلَمْنَاهُمْ»: ситам кардем ба онҳо.
«أَغْنَتْ»: фоида дод, кӯмак кард, аз зарар нигаҳ дошт.
«تَتْبِيبٍ»: ҳалокат, зиён, хасорат.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло мефармояд, ки Мо ба онҳо ситам накардем, вақте ки онҳоро нобуд сохтем, балки онҳо худашон ба худ ситам карданд. Онҳо бо ширк ва фасод дар замин худро ба ҳалокат расониданд. Пас, вақте ки фармони Парвардигорат омад ва азоб фурӯ рафт, бутҳое, ки онҳо ба ҷои Аллоҳ мехонданд ва аз онҳо кӯмак мехостанд, ҳеҷ чизеро аз онҳо дафъ накарданд ва ҳеҷ фоидае нарасониданд. Бутҳои онҳо ба онҳо ғайр аз зиён ва хасорат чизе наяфзуданд.

Фоидаҳо:

Ин оят нишон медиҳад, ки Аллоҳ ҳеҷ гоҳ бандагони худро бе сабаб азоб намедиҳад, балки инсон худаш бо амалҳои бад ба худ зарар мерасонад.
Ширк ва парастиши ғайри Аллоҳ ҳеҷ гоҳ наметавонад инсонро аз азоб наҷот диҳад.
Инсон бояд танҳо ба Аллоҳ таваккал кунад ва аз Ӯ кӯмак пурсад, зеро танҳо Ӯст, ки метавонад фоида расонад ва зарарро дафъ кунад.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки ба ғайри Аллоҳ умед бастан танҳо ба хасорат ва ҳалокат мебарад.

📜 Оят 99-103 — Сураи Худ

99وَأُتْبِعُوا فِي هَٰذِهِ لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ ۚ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ

Лаънати инҷаҳонӣ ва лаънати рӯзи қиёматро аз пай доранд ва чӣ бад атое ба онон дода шудаст!

100ذَٰلِكَ مِنْ أَنبَاءِ الْقُرَىٰ نَقُصُّهُ عَلَيْكَ ۖ مِنْهَا قَائِمٌ وَحَصِيدٌ

Инҳо ахбори деҳаҳоест, ки барои ту ҳикоят мекунем; деҳаҳое, ки баъзе ҳанӯз барпоянд ва баъзе вайрон.

101وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَٰكِن ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ۖ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مِن شَيْءٍ لَّمَّا جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ ۖ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ

102وَكَذَٰلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَىٰ وَهِيَ ظَالِمَةٌ ۚ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ

Инчунин буд ба азоб гирифтани Парвардигори ту, вақте ки бихоҳад деҳае ситамкорро ба азоб кашад. Ба азоб гирифтани Ӯ азобе сахт дардовар аст!

103إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْآخِرَةِ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ

Дар инҳо барои касоне, ки аз азоби охират бимноканд, ибратест, дар он рӯз, ки мардум гирд оварда шаванд ва он рӯз, ки мардумро дар он ҳозир оваранд!

← Оят 100 📖 Худ Оят 102 →

ХудФеҳристи Қуръон

123Оят

MeccanRevelation

101Оят

Тарҷума — Худ 101

Сураи Худ Оят 101 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мо ба онҳо ситам накардем, балки худ ба худ ситам…

Сураи Оят 101/123 — Сураи Худ هود (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Худ Гӯш кун, Сураи Худ Тарҷума, Сураи Худ mp3, Сураи Худ pdf. Оят 99–103. Ба Тоҷикӣ: Русский.