سوره هود — آیه 101

معانی کلمات:

• تَتْبِیب: خسارت، هلاکت و نابودی.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه بیان میکند که ما به آنان ستم نکردیم و بدون دلیل آنان را هلاک نساختیم؛ بلکه خودشان با کفر و شرک و فساد در زمین، بر خویشتن ستم روا داشتند و خود را به ورطه هلاکت افکندند. هنگامی که فرمان عذاب پروردگارت فرا رسید، معبودانی که به جای خدا میخواندند و از آنها یاری میجستند، هیچ سودی به حالشان نداشتند و نتوانستند عذاب الهی را از آنان دفع کنند. آن معبودان در آن روز سرنوشتساز، هیچ کمکی به آنها نکردند و جز خسارت و نابودی و حسرت، چیزی برایشان به ارمغان نیاوردند.

فواید و پیامهای آیه:

• خداوند هرگز به بندگانش ستم نمیکند و عذاب او نتیجه اعمال ناشایست خود انسانهاست.
• شرک و بتپرستی نه تنها سودی به انسان نمیرساند، بلکه موجب خسران و نابودی او در دنیا و آخرت میشود.
• در روز سختی و نزول عذاب، تنها توکل بر خدا و عبادت او نجاتبخش است و هیچ معبود دیگری توانایی دفع بلا را ندارد.
• این آیه هشداری است برای همه انسانها که پیش از فرا رسیدن عذاب، به سوی خدا بازگردند و از شرک و گناه توبه کنند.