ซูเราะฮฺ ฮูด — อายะฮฺ 101

คำอธิบายคำศัพท์:

• ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ = พวกเขาอธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง
• أَغْنَتْ = ทำให้ร่ำรวย / ป้องกัน / ช่วยเหลือให้พ้นภัย
• تَتْبِيبٍ = ความหายนะ ความพินาศ ความสูญเสีย

การตีความหมาย:

อัลลอฮ์ทรงแจ้งให้ทราบว่า พระองค์มิได้ทรงอธรรมต่อหมู่ชนเหล่านั้นที่ถูกทำลาย แต่พวกเขาเองต่างหากที่อธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง ด้วยการตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ และก่อความเสียหายในแผ่นดิน ซึ่งเป็นเหตุให้พวกเขาสมควรได้รับการลงโทษ

เมื่อพระบัญชาของพระเจ้าของเจ้า (โอ้ศาสนทูต) มาถึง นั่นคือการลงโทษที่ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว บรรดาสิ่งที่พวกเขาเคารพภักดีอื่นจากอัลลอฮ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปปั้นหรือสิ่งที่พวกเขาวิงวอนขอให้ช่วยปกป้องพวกเขาจากความชั่วร้ายนั้น ไม่สามารถช่วยเหลือพวกเขาได้แม้แต่น้อย และสิ่งเหล่านั้นมิได้เพิ่มสิ่งใดให้แก่พวกเขา นอกจากความหายนะและความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่

บทเรียนที่ได้รับ:

1. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์นั้นสมบูรณ์แบบ พระองค์จะไม่ลงโทษผู้ใดโดยปราศจากเหตุผลหรือความผิดที่ได้กระทำ
2. การอธรรมต่อตนเองเป็นบ่อเกิดของความหายนะทั้งปวง และการตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ถือเป็นการอธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
3. การยึดมั่นต่อสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮ์นั้นไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิงในยามวิกฤต ไม่มีผู้ใดสามารถช่วยเหลือเราได้นอกจากพระองค์ผู้ทรงอำนาจ
4. การเตือนให้มนุษย์หันกลับมาสู่การเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์แต่เพียงผู้เดียว ก่อนที่วันแห่งการลงโทษจะมาถึง เมื่อถึงเวลานั้น การกลับตัวจะไม่เป็นผลอีกต่อไป
5. บทเรียนจากประวัติศาสตร์ของชนชาติก่อน ๆ ทำให้เราตระหนักถึงความสำคัญของการยึดมั่นในหนทางที่ถูกต้อง และการหลีกเลี่ยงจากสิ่งที่นำไปสู่ความพินาศ