ہود سۈرىسى — ئايەت 101

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• ظَلَمْنَاهُمْ: بىز ئۇلارغا زۇلۇم قىلمىدۇق.
• ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ: ئۇلار ئۆزلىرىگە زۇلۇم قىلدى.
• أَغْنَتْ: پايدا بەردى، ياردەم قىلدى.
• آلِهَتُهُمُ: ئۇلارنىڭ مەبۇدلىرى، ئىلاھلىرى.
• يَدْعُونَ: چاقىرىدىغان، ئىبادەت قىلىدىغان.
• لَمَّا جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ: پەرۋەردىگارىڭنىڭ ئەمرى كەلگەن چاغدا.
• تَتْبِيبٍ: ھالاكەت، زىيان، خارابلىق.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئۆتكەن ئۈممەتلەرنىڭ ھالاك قىلىنىشى ھەققىدە سۆزلەپ، ئۆزىنىڭ ئادالەتلىك ئىكەنلىكىنى بىلدۈرمەكتە. ئاللاھ ئۇلارغا ھەرگىز زۇلۇم قىلمىدى، بەلكى ئۇلار ئۆزلىرىگە زۇلۇم قىلدى. ئۇلار ئاللاھقا شېرىك كەلتۈرۈش، يەر يۈزىدە بۇزغۇنچىلىق قىلىش ۋە پەيغەمبەرلەرنى ئىنكار قىلىش ئارقىلىق ئۆزلىرىنى ھالاكەتكە تاشلىدى. ئۇلار ئاللاھنى قويۇپ، ئۆزلىرى ئىبادەت قىلىدىغان بۇتلىرىدىن ۋە يالغان ئىلاھلىرىدىن ياردەم تىلىدى. ئەمما پەرۋەردىگارىڭنىڭ ئازاب ئەمرى كەلگەن چاغدا، ئۇ مەبۇدلار ئۇلارغا ھېچقانداق پايدا بەرمىدى، ھېچقانداق زىياننى دەپئى قىلالمىدى. ئەكسىچە، ئۇ مەبۇدلار ئۇلارغا پەقەت زىيان ۋە ھالاكەتنىلا ئاشۇردى. ئۇلارنىڭ ئىبادەت قىلغان نەرسىلىرى ئۇلارنىڭ خارابلىقى ۋە خەسارىتىنى تېخىمۇ كۈچەيتتى.

بۇ ئايەتتىن ئىبرەت ئېلىش كېرەككى، پەقەت ئاللاھلا ھەقىقىي ياردەمچى ۋە مەدەتكار. ئاللاھتىن باشقا چاقىرغان ھەر قانداق نەرسە ئىنسانغا پايدا ئېلىپ كېلەلمەيدۇ، بەلكى زىيانلا ئاشۇرىدۇ. شۇڭا بىز ئاللاھقا خالىس ئىبادەت قىلىپ، ئۇنىڭغا شېرىك كەلتۈرمەسلىكىمىز، ھەر قانداق ئىشتا يالغۇز ئاللاھقا يۆلەنمىلىكىمىز كېرەك. ئاللاھنىڭ ئەمرى كەلگەندە ھېچقانداق كۈچ ئۇنىڭغا تاقابىل تۇرالمايدۇ. ئاللاھ بىزنى ھىدايەت قىلغان ھەق دىن ئىسلامغا شۈكرى قىلىپ، ئۇنىڭغا مەھكەم ئېسىلىشىمىز، ئۆزىمىزنى ھالاكەتكە تاشلىماي، ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە مەغپىرىتىنى ئۈمىد قىلىشىمىز لازىم. ئاللاھ بىزنى توغرا يولدا مۇستەھكەم قىلسۇن.