ሱረቱ ሁድ — አንቀጽ 101

የቃላት ትርጉም፦

• ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ — ነፍሶቻቸውን በደሉ፤ ማለት በራሳቸው ላይ በደል ፈጸሙ።
• فَمَا أَغْنَتْ — ምንም አላብቃቃቸውም፤ ምንም አልጠቀማቸውም።
• تَتْبِيبٍ — ከሳራ እና ጥፋት በቀር ምንም አላስገኘላቸውም፤ ማጥፋትና ማክሰር።

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፦

አላህ ሱብሃነሁ ወተዓላ እንዲህ ይላል፦ እኛ እነዚያን ሕዝቦች በደል አልፈጸምንባቸውም፤ እነርሱን ያጠፋናቸው ያለ ምክንያት አልነበረም፤ ይልቁንም እነርሱ ራሳቸውን በደሉ፤ ምክንያቱም በአላህ ላይ በማጋራታቸው (ሽርክ) እና በምድር ላይ በማጥፋት ራሳቸውን ለጥፋት አበቁ። የጌታህ ትእዛዝ በደረሰባቸው ጊዜ — ያ ማለት ቅጣቱ በወረደባቸው ወቅት — እነዚያ ከአላህ ሌላ የሚገዙዋቸውና የሚጠሩዋቸው አማልክቶቻቸው ምንም ጥቅም አላበቁላቸውም፤ ቅጣቱን ከእነርሱ ላይ ለመከላከል አልቻሉም። እነዚያ አማልክቶች (ጣዖታት) ከጥፋትና ከከሳራ በቀር ምንም አልጨመሩላቸውም፤ ማለትም አምልኮታቸው ውድቅ መሆኑን እና ኪሳራቸውን እንጂ ሌላ አላስገኘላቸውም።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፦

1. አላህ ንጹሕ ነው፤ ባሮቹን ያለ ምክንያት አያጠፋም፤ ቅጣቱ ሁሉ በፍትሕ እና በጥበብ ላይ የተመሠረተ ነው።
2. ሰው በራሱ ላይ የሚደርሰው ጥፋት መንስኤ የራሱ ድርጊት ነው፤ ስለዚህ ከኃጢአት መጠበቅ የግድ ነው።
3. ከአላህ ሌላ የሚገዙዋቸው ነገሮች በጭንቅ ጊዜ ምንም ጥቅም አያስገኙም፤ በመሆኑም ተስፋችንን በአላህ ብቻ ማድረግ ይኖርብናል።
4. አምልኮትን ለአላህ ብቻ ማጽዳት (ተውሒድ) የዳንነት መንገድ ነው፤ ሽርክ ደግሞ የኪሳራና የጥፋት መንስኤ ነው።
5. አንቀጹ የአላህን ቅጣት በማስታወስ ልብን ያነቃቃል፤ ወደ ንስሐና ወደ ቀጥታ መንገድ እንድንመለስ ይገፋፋናል።