Худ сүрәсе — Аять 116

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَلَوْلَا — нигә булмады, әйә булса иде.
• الْقُرُونِ — сездән элек яшәгән өммәтләр, буыннар.
• أُولُو بَقِيَّةٍ — яхшылык ияләре, акыллы һәм изге кешеләр калдыгы.
• يَنْهَوْنَ — тыеп торалар иде.
• الْفَسَادِ — бозыклык, имансызлык һәм гөнаһлар.
• أُتْرِفُوا — дөнья ләззәтләрендә, байлыкта тирәнәйделәр.
• مُجْرِمِينَ — гөнаһ кылучылар, кәферләр.

Аят тәфсире:

Әйә сездән элек яшәгән һәлак ителгән өммәтләрдә яхшылыкка өндәүче, бозыклыктан тыеп торучы изге кешеләр булмадымы ни? Алар халыкны җир йөзендәге бозыклыктан, имансызлыктан һәм гөнаһлардан тыеп торырга тиеш иделәр. Ләкин андый изге кешеләр бик аз булды — без коткарган кешеләр генә. Алар пәйгамбәрләргә ияргән, яхшылыкка өндәп, яманлыктан тыйган кешеләр иде. Әмма залимнәрнең күпчелеге дөнья ләззәтләренә, байлыкка һәм шаһвәти нәрсәләргә иярделәр. Алар үзләренә бирелгән нигъмәтләргә чумдылар һәм гөнаһ кылучылардан булдылар. Шуңа күрә аларга ґәзаб хак булды һәм һәлак ителделәр.

Аяттән алынган файдалар:

1. Җәмгыятьне төзәтүдә яхшылыкка өндәүчеләрнең роле бик зур — алар булмаса, халык бозыклыкка чумачак.
2. Дөнья ләззәтләренә иярү һәм аларга чуму кешене ґәзабка илтә.
3. Аллаһ үзенең изге колларын һәрвакыт коткара — алар аз булса да.
4. Һәрбер мөселман үз тирәсендәге бозыклыкка каршы торырга тиеш, хәтта ялгыз калса да.
5. Байлык һәм нигъмәтләр үзе гөнаһ түгел, ләкин аларга иярү, аларны Аллаһтан өстен кую — һәлакәткә илтүче юл.