Сураи Худ Оят 116 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чаро дар миёни мардумоне, ки пеш аз шумо буданд, ғайри…

Худ · 116/123

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Худ

فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُولُو بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًا مِّمَّنْ أَنجَيْنَا مِنْهُمْ ۗ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِيهِ وَكَانُوا مُجْرِمِينَ ۝١١٦

🔤 Transliteration

Falw laa kaana minal qurooni min qablikum ooloo baqiyyatiny yanhawna `anil fasaadi fil ardi illaa qaleelam mimman anjainaa minhum; wattaba`al lazeena zalamoo maaa utrifoo feehi wa kaanoo mujrimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чаро дар миёни мардумоне, ки пеш аз шумо буданд, ғайри андаке, ки аз он миён наҷоташон додем, хирадмандоне набуданд, то мардумонро аз фасод кардан дар замин боздоранд? Золимон аз паи осудагиву лаззати дунё рафтанд ва гунаҳкор буданд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«فَلَوْلَا»: пас чаро набуд? (барои саволу сарзаниш)
«الْقُرُونِ»: наслҳо, умматҳои гузашта
«أُولُو بَقِيَّةٍ»: соҳибони хайру некӣ, боқимондагони аҳли солеҳ
«يَنْهَوْنَ»: манъ мекунанд, бозмедоранд
«الْفَسَادِ»: фасод, харобкорӣ, гуноҳ
«أُتْرِفُوا»: дар неъмату роҳат ғарқ шуданд

Тафсири оят:

Ин оят сарзаниш ва ҳайратест аз ҷониби Худованд ба мардуми гузашта. Мефармояд: чаро дар наслҳои пеш аз шумо гурӯҳе аз аҳли хайру солеҳ набуданд, ки мардумро аз фасод дар замин боздоранд ва онҳоро аз куфру гуноҳ нигаҳ доранд? Аммо танҳо шумораи каме аз онҳо чунин буданд — онҳое, ки Мо аз байни қавми худ наҷот додем, зеро онҳо аҳли наҳй аз мункар буданд. Вале аксари мардуми он қавмҳо ба ҷои пайравии ҳақ, аз паи лаззату неъматҳои дунё рафтанд, ки дар он ғарқ буданд, ва онҳо мардуми гуноҳкор буданд. Ба сабаби ин кирдорҳояшон азоби Худо бар онҳо воҷиб гардид.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро тарғиб мекунад, ки дар ҷомеа ҳамеша гурӯҳе аз аҳли илму солеҳ бошанд, ки мардумро аз бадӣ ва фасод боздоранд.
Амри маъруф ва наҳйи мункар вазифаи муҳими ҳар уммат аст ва сабаби наҷот аз азоб мегардад.
Пайравӣ аз лаззатҳои дунё ва ғарқ шудан дар неъматҳо метавонад инсонро аз роҳи ҳақ дур кунад ва ба ҳалокат бирасонад.
Худованд одил аст: касонеро, ки аҳли ислоҳ ва наҳй аз мункар буданд, наҷот медиҳад, вале золимонро ба сабаби кирдорҳояшон ҷазо медиҳад.
Ин оят моро водор мекунад, ки ҳамеша дар ҷомеаи худ нақши мусбӣ дошта бошем ва дигаронро ба некӣ даъват кунем.

📜 Оят 114-118 — Сураи Худ

114وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ اللَّيْلِ ۚ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ۚ ذَٰلِكَ ذِكْرَىٰ لِلذَّاكِرِينَ

Намоз бигузор дар оғозу анҷоми рӯз ва соъате аз шаб. Зеро некиҳо бадиҳоро аз миён мебаранд. Ин пандест барои пандгирандагон.

115وَاصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ

Сабр кун, зеро Худованд музди некӯкоронро табоҳ намесозад!

116فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُولُو بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًا مِّمَّنْ أَنجَيْنَا مِنْهُمْ ۗ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِيهِ وَكَانُوا مُجْرِمِينَ

117وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَىٰ بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ

Парвардигори ту ҳеҷ деҳаеро, ки мардумаш некӯкор бошанд, ба ситам ҳалок нахоҳад сохт.

118وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً ۖ وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ

Ва агар Парпардигори ту хоста буд, ҳамаи мардумро як уммат карда буд, вале хамеша гуногун хоҳанд буд,

← Оят 115 📖 Худ Оят 117 →

ХудФеҳристи Қуръон

123Оят

MeccanRevelation

116Оят

Тарҷума — Худ 116

Сураи Худ Оят 116 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чаро дар миёни мардумоне, ки пеш аз шумо буданд, ғайри…

Сураи Оят 116/123 — Сураи Худ هود (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Худ Гӯш кун, Сураи Худ Тарҷума, Сураи Худ mp3, Сураи Худ pdf. Оят 114–118. Ба Тоҷикӣ: Русский.