Sure Hûd — Ayet 116

Kelime Anlamları:

• Kurûn: Geçmiş ümmetler, asırlar, nesiller.
• Ulû bekiyye: Hayır ve iyilik sahibi olan, geride iyi bir eser bırakan akıl ve basiret sahibi kimseler.
• Fesad: Bozgunculuk, yeryüzünde karışıklık çıkarma, günah ve isyan.
• Utrafû: Kendilerine bol bol nimet ve refah verilen, şımartılan, dünya zevklerine daldırılanlar.
• Mücrimîn: Günahkârlar, suçlular, kâfirler.

Tefsir:

Ey iman edenler! Sizden önce yaşamış ve helâk edilmiş olan o eski ümmetlerden, hayır ve iyilik sahibi, akıl ve basiret sahibi kimseler bulunmalı değil miydi ki, yeryüzünde bozgunculuk yapanları, Allah'ın emirlerine karşı gelenleri görüp onları bu kötülüklerden vazgeçirmeye çalışsınlar, onları doğru yola davet etsinlerdi? İşte bu, onların üzerine düşen bir görevdi. Fakat ne yazık ki, o ümmetlerin içinden bu hayırlı görevi yerine getirenler çok azdı. Ancak bizim kurtuluşa erdirdiğimiz, peygamberlere iman eden ve onların izinden giden o az sayıdaki müminler, bu kötülüklere karşı durdular ve insanları uyardılar. İşte biz onları, kavimlerinin başına gelen azaptan kurtardık.

O zalimler ise, kendilerine verilen bol nimetlere, dünya hayatının geçici zevklerine ve şehvetlerine kapılıp gittiler. Onlar, bu nimetlerin kendilerini ebedî olarak şımartacağını zannettiler ve Allah'ın azabını unuttular. Nefislerinin arzularına uydular, hakikatten yüz çevirdiler ve sonunda günahkâr, suçlu bir topluluk haline geldiler. Onların bu azgınlıkları, kendilerini helâke sürükledi.

Bu ayet, bizlere çok önemli bir ders vermektedir: Toplumun ıslahı için her dönemde iyiliği emreden, kötülükten sakındıran, hayra çağıran ve batıla karşı duran bir topluluk bulunmalıdır. Bu görevi yerine getirenler, Allah'ın rahmetine erer ve O'nun koruması altına girerler. Dünya hayatının geçici süslerine ve nimetlerine aldanıp ahireti unutanlar ise, sonunda büyük bir pişmanlık ve azaba düçar olurlar.

Sevgili kardeşlerim! Bizler de bu ayetten hissemizi almalıyız. İçinde yaşadığımız toplumda gördüğümüz yanlışlıklara, haksızlıklara ve bozgunculuklara karşı sessiz kalmamalıyız. Elimizden geldiğince iyiliği emretmeli, kötülükten sakındırmalıyız. Unutmayalım ki, bu dünya hayatı geçicidir; asıl olan, Allah'ın rızasını kazanmak ve ahirette kurtuluşa ermektir. Dünya nimetlerine aldanıp Allah'ı unutanlar, sonunda hüsrana uğrayanlardan olurlar. Rabbimiz bizleri, hayırlı ve iyiliği emreden kullarından eylesin.