ሱረቱ ሁድ — አንቀጽ 116

1. የቃላት ማብራሪያ፦

• ፈለውላ (فَلَوْلَا)፦ ለምን አልነበረም? ወይም ለምን አልተገኘም? የሚል የአጽንዖትና የጥያቄ ቅርጽ ነው።
• ኡሉል በቂያህ (أُولُو بَقِيَّةٍ)፦ የቀሩ የመልካምነትና የበጎነት ባለቤቶች ማለት ነው።
• የንሀውነ (يَنْهَوْنَ)፦ ይከለክላሉ፣ ይከለክሉ ነበር ማለት ነው።
• አትሪፉ (أُتْرِفُوا)፦ በቅንጦትና በቅልል ሲያለቅሱ የኖሩት ማለት ነው።

1. የአንቀጹ ትርጉም፦

ከእናንተ በፊት የነበሩት ትውልዶች በምድር ላይ ከሚፈጸመው ጥፋትና ክፋት የሚከለክሉ የበጎነትና የመልካምነት ባለቤቶች ለምን አልነበሩም? ከእነሱ የተረፉት ጥቂቶች እንደነበሩ ነው፤ እነሱም ከእኛ የዳኑት ሰዎች ናቸው። ነገር ግን እነዚያ በራሳቸው ላይ በደል የሠሩት ሰዎች በቅንጦትና በቅልል የተሰጣቸውን ነገር ተከተሉ፤ እነሱም አመጸኞች ሆኑ።

ይህ አንቀጽ የቀደሙትን ሕዝቦች ሁኔታ የሚያሳይ ሲሆን፣ እነሱ በክፋትና በጥፋት ውስጥ ሲሆኑ የሚከለክላቸው የበጎ ሰዎች ቡድን አልነበራቸውም። ከእነሱ መካከል ጥቂቶች ብቻ ነበሩ የሚከለክሉ፤ እነዚያም አላህ ከጥፋት ያዳናቸው ሰዎች ናቸው። ነገር ግን አብዛኞቹ ሰዎች በሚገባቸው የቅንጦትና የቅልል ሕይወት ተደስተው በዚያ ተከትለው በመሄድ ኃጢአተኞች ሆኑ። ስለዚህ የአላህ ቅጣት በእነሱ ላይ ተፈረደባቸው።

1. ከአንቀጹ የሚገኙ ትምህርቶችና ጥቅሞች፦

• በኅብረተሰብ ውስጥ ክፋትንና ጥፋትን የሚከለክሉ የበጎ ሰዎች መኖር የአላህን ቅጣት ለመከላከል ወሳኝ ነው።
• ኃጢአትንና