Hud surəsi — Ayə 116

Kəlmələrin mənaları:

• لَوْلَا – kaş ki, nə olaydı (tövbih mənasında).
• أُولُو بَقِيَّةٍ – xeyir və yaxşılıq sahibləri, fəzilətli insanlar.
• يَنْهَوْنَ – çəkindirirdilər, qadağan edirdilər.
• الْفَسَادِ – pozğunluq, fitnə-fəsad.
• أُتْرِفُوا – nemətlər içində yaşadılar, dünya ləzzətlərinə qərq oldular.
• مُجْرِمِينَ – günahkarlar, cinayətkarlar.

Təfsir:

Ey insanlar! Allah-Təala bu ayədə keçmiş ümmətlərin acı təcrübəsini bizə xatırladır və soruşur: Kaş ki, sizdən əvvəlki məhv edilmiş ümmətlər içində xeyir və yaxşılıq sahibləri olan, insanları yer üzündə fitnə-fəsaddan, küfr və günahlardan çəkindirən bir dəstə olsaydı! Amma təəssüf ki, onların içində yalnız az bir qism – peyğəmbərlərin ardıcılları və möminlər – bu müqəddəs vəzifəni yerinə yetirdilər. Məhz bu azsaylı möminlər Allahın rəhməti ilə xilas edildilər, qövmləri isə öz zülmləri ucbatından əzaba düçar oldular.

Bu ayə bizə öyrədir ki, cəmiyyətdə həmişə yaxşılığı əmr edən, pisliyi qadağan edən bir qrup olmalıdır. Bu, hər bir möminin vəzifəsidir. Əgər bu vəzifə tərk edilərsə, cəmiyyət mütləq fəsada və məhvə doğru gedər.

Sonra Allah-Təala zalımların halını təsvir edir: Onlar özlərinə verilən dünya nemətlərinə, ləzzətlərə uyub onları haqq yolundan azdırdı. Onlar bu nemətlər içində qərq oldular və günah işləməyə davam etdilər. Nəticədə onların aqibəti məhv və əzab oldu.

Bu ayədən alacağımız böyük dərs budur: Dünya malı və nemətləri insanı aldada bilər. Əsl uğur isə Allahın razılığını qazanmaq, Onun yolunda olmaq və cəmiyyəti fəsaddan çəkindirməkdir. Hər birimiz özümüzdən başlayaq – yaxşılığa dəvət edək, pislikdən çəkindirək və Allahın rəhmətinə nail olaq. Çünki nicat yalnız Allahın yolundadır!