Surah Hud — Talata 63

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Biyyinah – malinaw na katibayan o patunay.
• Rahmah – awa; dito ang ibig sabihin ay ang pagka-propeta at karunungan na ipinagkaloob ng Allah.
• Takhsir – pagkalugi, paglalayo sa kabutihan, at pagiging sanhi ng pagkawasak.

Paliwanag ng Talata:

Si Propeta Salih (sumakanya nawa ang kapayapaan) ay nagsalita sa kanyang mga kababayan bilang tugon sa kanilang pagtanggi at pagmamaliit sa kanyang mensahe. Sinabi niya: "O aking mga kababayan, sabihin ninyo sa akin — kung ako ay nasa isang malinaw na katibayan mula sa aking Panginoon, at Siya ay nagkaloob sa akin ng Kanyang awa, na siyang pagka-propeta at karunungan, kung gayon, sino kaya ang makakapagligtas sa akin mula sa parusa ng Allah kung ako ay susuway sa Kanya sa pamamagitan ng hindi pagpapaabot ng mensahe at hindi paggabay sa inyo sa katotohanan?" Ibig niyang ipahiwatig na hindi niya maaaring talikuran ang kanyang tungkulin sa pangangaral, sapagkat ang pagsuway sa Allah ay magdadala sa kanya sa kapahamakan, at walang sinuman sa kanila ang makakapangalaga sa kanya laban sa Kanyang poot. Pagkatapos ay sinabi niya: "Ang inyong mga sinasabi at mga pagbabanta ay hindi nagdaragdag sa akin ng anuman maliban sa pagkalugi at paglalayo sa kabutihan — hindi ninyo ako natutulungan, bagkus kayo mismo ay nagdadala sa inyong mga sarili sa kapinsalaan."

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang katatagan ng mga propeta sa kanilang panawagan ay nagmumula sa kanilang lubos na pagtitiwala sa Allah at sa Kanyang tulong, hindi sa pag-apruba ng mga tao.
2. Ang tunay na tagapagtaguyod ng isang mananampalataya ay ang Allah lamang; kaya hindi dapat katakutan ang pagbatikos o pagtanggi ng mga tao hangga't ang kanyang layunin ay kaluguran ng Allah.
3. Ang pagpapahalaga sa biyaya ng Allah — tulad ng kaalaman at karunungan — ay nagtutulak sa isang tao na gamitin ito sa paglilingkod sa Kanyang relihiyon, kahit pa ito ay labag sa kagustuhan ng nakararami.
4. Ang mga nag-aanyaya sa kasamaan o humahadlang sa kabutihan ay hindi nakakapagpabago sa paninindigan ng mga matatapat; bagkus, ang kanilang mga gawa ay nagbabalik sa kanilang sariling kapahamakan.
5. Ang paalaala na ang pagsuway sa Allah ay walang kaligtasan, at ang sinumang nag-iisip na ang pagsunod sa mga tao ay higit na mahalaga kaysa sa pagsunod sa Allah ay nasa malaking pagkalugi.