Surah Hud — Aya 63

Ma’anonin Kalmomi:

• Baiyina: Hujja bayyananna, haske da fahinta daga Allah.
• Rahma: Annabci da hikima da Allah ya ba shi.
• Takhsir: Asara, ɓata, da nisantar da mutum daga alheri.

Fassarar Aya:

Sa’alihu ya mayar da martani ga mutanensa, yana cewa: "Ya mutanena! Ku gaya mani, idan na kasance a kan hujja bayyananna daga Ubangijina, kuma Ya ba ni annabci da hikima daga gare Shi, to, wa zai iya tsare ni daga azabar Allah idan na saba masa (da na bar isar da saƙon da Ya umarce ni da shi, ko na bar nasihar da kuke bukata)? To, fa ba ku ƙara mini komai ba face asara da ɓata, domin kalmominku suna nuna mini cewa ku masu asara ne, kuma ba ku amfanar da ni da wani abu face nisantar da ni daga alheri."

Abubuwan da ake koya daga aya:

1. Neman hujja bayyananna daga Allah kafin yin kira zuwa gare Shi yana da muhimmanci, domin shi ne tushen tabbatar da gaskiya.
2. Annabci da hikima babbar ni’ima ce daga Allah, wadda ke buƙatar godiya da aminci ga Allah.
3. Mutum na da alhakin isar da saƙon Allah, kuma ba ya barin wannan aiki saboda tsoron mutane ko suka.
4. Wa’azin gaskiya ba ya ƙara wa masu girman kai komai face asara da ɓata, amma masu imani suna amfana da shi.
5. Dogaro ga Allah da neman taimakonsa a cikin dukan al’amura yana da muhimmanci, domin babu wanda zai iya tsarewa daga azabarsa face Shi.