سوره هود — آیه 71

معانی کلمات:

• قائِمَةٌ: ایستاده (در پرده ایستاده بود و سخنان فرشتگان را می‌شنید).
• فَضَحِکَتْ: پس خندید (از روی شگفتی و خوشحالی تبسّم کرد).
• فَبَشَّرْناها: پس او را مژده دادیم (فرشتگان به فرمان خدا به او بشارت دادند).
• مِن وَراءِ: بعد از (به دنبال او).
• یَعْقُوبَ: فرزند اسحاق و نوه ابراهیم علیه‌السلام.

تفسیر آیه:

در این آیه، خداوند به وضعیت حضرت ساره، همسر حضرت ابراهیم علیه‌السلام، اشاره می‌کند. او در آن هنگام ایستاده بود و پشت پرده، گفتگوی فرشتگان را با شوهرش می‌شنید. وقتی فرشتگان خبر عذاب قوم لوط را آوردند و ابراهیم علیه‌السلام از ترس همسرش، موضوع را پنهان کرد، ساره با شنیدن سخنان آنان، از روی شگفتی و خوشحالی خندید. خنده او نه از روی تمسخر، بلکه از سرِ تعجّب و شادی بود؛ زیرا هم از نابودی قوم ظالم خوشحال شد و هم از مژده‌ای که در ادامه شنید.

سپس فرشتگان به او بشارت دادند که خداوند به او فرزندی به نام اسحاق عطا خواهد کرد و بعد از اسحاق، فرزندش یعقوب (که پدر حضرت یوسف علیه‌السلام است) به دنیا خواهد آمد. این بشارت در حالی بود که ساره پیر و نازا بود و شوهرش نیز سن بالایی داشت؛ اما قدرت خداوند فراتر از اسباب طبیعی است. این مژده نشان داد که ساره زنده خواهد ماند تا نوه‌اش یعقوب را ببیند و نسل پربرکت او ادامه یابد.

فواید و پیام‌های آیه:

1. قدرت بی‌نهایت خداوند: این آیه یادآور می‌شود که خداوند بر هر کاری تواناست و می‌تواند در شرایطی که عقل بشری غیرممکن می‌داند، معجزه کند. تولد فرزند از پدر و مادری پیر، نشانه‌ای از قدرت الهی و دعوتی به توکل بر اوست.
2. مژده‌های الهی برای بندگان صالح: خداوند بندگان مؤمن و صبور خود را در تنگناها تنها نمی‌گذارد و پس از سختی، گشایش و بشارت می‌فرستد. ساره با وجود پیری، صاحب فرزندی شد که نسل پیامبران از او ادامه یافت.
3. اهمیت خانواده و نسل پاک: این آیه نشان می‌دهد که خداوند به خانواده‌های مؤمن برکت می‌دهد و نسل صالح را مایه خیر و برکت قرار می‌دهد. یعقوب و فرزندانش از جمله پیامبران بزرگ الهی شدند و این پاداشی برای صبر و ایمان ابراهیم و ساره بود.
4. شادی و امید در زندگی: خنده ساره نماد امید و شادی در دل مؤمنان است. اسلام دین امید و نشاط است و مؤمنان را به خوش‌بینی به رحمت الهی دعوت می‌کند، حتی در سخت‌ترین لحظات.
5. کرامت مهمان و احترام به فرشتگان: رفتار ابراهیم علیه‌السلام در پذیرایی از مهمانان و تلاش او برای آرامش همسرش، درس مهمان‌نوازی و مهربانی در خانواده را می‌آموزد که از اخلاق والای انبیاست.