سوره هود — آیه 72

معانی کلمات:

• یا ویلتی: این عبارت برای ابراز شگفتی و تعجب از امری بزرگ به کار میرود، نه ناله و شیون.
• بَعلی: به معنای شوهر و همسر مرد است.
• شیخاً: به معنای پیر و سالخورده.
• عجیب: امری غیرعادی و خلاف جریان معمول.

تفسیر آیه:

هنگامی که فرشتگان به صورت انسانهایی نیکوچهره بر ابراهیم و همسرش ساره وارد شدند و بشارت تولد فرزندی به نام اسحاق را به آنان دادند، ساره که زنی سالخورده و نازا بود، با کمال شگفتی و تعجب گفت: «ای وای بر من! چگونه ممکن است فرزندی به دنیا بیاورم در حالی که من زنی پیر و فرتوت هستم و شوهرم نیز به سن پیری و کهنسالی رسیده است؟!» او این سخن را نه از روی انکار قدرت خداوند، بلکه از روی شگفتی از جریان عادی و طبیعی امور بیان کرد؛ زیرا بر اساس عادت معمول، زنی در این سن و سال با شوهری پیر، امکان فرزندآوری ندارد. او این رویداد را امری شگفتانگیز و خارقالعاده دانست که خارج از روال عادی زندگی بشر است.

فواید و پیامهای آیه:

1. قدرت بیپایان خداوند: این آیه به ما میآموزد که خداوند قادر است بر خلاف جریان عادی و طبیعی امور، کارهای شگفتانگیزی انجام دهد. او میتواند از دل ناامیدی، امید بیافریند و از پیران، فرزندانی عطا کند. پس هیچگاه از رحمت و قدرت خداوند ناامید نشویم.
2. تعجب از قدرت الهی، نه انکار آن: شگفتزده شدن ساره از بشارت الهی، نشاندهنده ایمان او به قدرت خداوند است؛ زیرا او از عظمت کار خداوند در شگفت شد، نه اینکه آن را محال بداند. این درس به ما میآموزد که در برابر قدرت خداوند، فروتنی و تعجب کنیم، نه انکار.
3. امیدواری در پیری و ناامیدی: این داستان به سالمندان و کسانی که خود را از رسیدن به آرزوها ناتوان میبینند، امید میدهد که خداوند میتواند در هر سنی، نعمتهای بزرگ خود را عطا کند و هیچ چیز برای او غیرممکن نیست.
4. اهمیت بشارت و امیدآفرینی: فرشتگان با بشارت خود، قلب ساره و ابراهیم را سرشار از شادی کردند. این به ما میآموزد که در زندگی، بشارتدهنده و امیدآفرین باشیم و دیگران را از رحمت و لطف خداوند آگاه کنیم.