سوره هود — آیه 70

معانی کلمات:

• نَکِرَهُمْ: ایشان را ناشناخته و غیرعادی یافت و از رفتارشان شگفتزده شد.
• أَوْجَسَ: در دل خود پنهان کرد و احساسی درونی بروز داد.
• خِیفَةً: ترس و هراس.

تفسیر آیه:

هنگامی که مهمانان ابراهیم (علیه السلام) از خوردن غذای آمادهشده خودداری کردند و دستهایشان به سوی گوسالهی بریانشده دراز نشد، ابراهیم از این رفتار غیرعادی به شگفت آمد و در دل خود از آنان ترسی احساس کرد؛ زیرا در عرف آن زمان، اگر مهمانی از غذای میزبان نمیخورد، معمولاً قصد بدی در دل داشت. اما فرشتگان که به صورت انسان ظاهر شده بودند، چون ترس و نگرانی را در چهرهی ابراهیم مشاهده کردند، برای آرام کردن او گفتند: «نترس! ما فرشتگان پروردگار تو هستیم و برای نابودی قوم لوط فرستاده شدهایم؛ نه برای آزردن تو.» این سخن، ترس ابراهیم را زدود و او را مطمئن ساخت که این مهمانان، فرستادگان رحمت و عذاب الهی هستند.

فواید و پیامهای آیه:

• مهماننوازی و احترام به مهمان، از اخلاق والای پیامبران است؛ ابراهیم (علیه السلام) با وجود کهنسالی، شخصاً برای مهمانانش غذا آماده کرد.
• ترس از ناشناختهها و رفتارهای غیرعادی، واکنشی طبیعی در انسان است و پیامبران نیز از این احساس بشری مستثنا نیستند.
• فرشتگان الهی، بندگان صالح خدا را آرامش میدهند و ترس را از دل آنان میزدایند؛ پس مؤمن باید در سختیها به خدا توکل کند و از یاری او مطمئن باشد.
• عذاب الهی تنها برای گناهکاران و طغیانگران است و بندگان صالح از آن در اماناند؛ چنانکه فرشتگان به ابراهیم اطمینان دادند که مأموریتشان متوجه قوم لوط است، نه او.