Surat Hud — Ayat 98

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• يَقْدُمُ (yaqdumu): ngarep-ngarepi, mimpin, lumaku ing ngarep.
• قَوْمَهُ (qaumahu): kaum utawa wong-wongé, yaiku para pengikuté.
• فَأَوْرَدَهُمُ (fa-awradahum): banjur nglebokake wong-wong mau marang.
• الْوِرْدُ (al-wirdu): panggonan teka utawa panggonan ngombé, ing kene tegesé panggonan kang ditekani.
• الْمَوْرُودُ (al-maurūdu): kang ditekani utawa kang dileboni.

1. Tafsiré ayat:

Ing dina kiyamat, Fir'aun bakal lumaku ing ngarepé kaumé, mimpin lan ngarep-ngarepi wong-wong kang mauné padha manut marang dhèwèké ing donya. Dhèwèké banjur nglebokake wong-wong mau kabèh menyang neraka. Neraka iku dadi panggonan kang ditekani déning Fir'aun lan para pengikuté. Alangkah ala lan ngeriné panggonan kang ditekani iku, yaiku neraka. Dadi, Fir'aun kang ing donya dadi pimpinan lan dadi panutané kaumé, ing akhirat uga dadi pimpinané, nanging mimpin menyang panggonan kang paling ala lan paling nglarani.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingake marang kita supaya ati-ati banget nalika milih pimpinan lan panutan. Pimpinan kang ora bener ing donya bakal nggawa para pengikuté menyang karusakan ing akhirat.
• Kita kudu ngupaya dadi pimpinan utawa panutan kang nuntun marang kabecikan, dudu marang papan kang ala.
• Ayat iki nuduhake marang kita yèn Islam iku agama kang nggatekake tanggung jawab lan kepemimpinan, lan ngajak kita supaya tansah ngetutake dalan kang bener.
• Kita kudu tansah ndonga lan nyuwun marang Allah supaya ing akhirat diparingi panggonan kang paling becik, yaiku swarga, lan dijauhake saka neraka.
• Ayat iki uga nuduhake yèn saben wong bakal nampa asil saka apa kang dilakoni ing donya, mula kita kudu tansah nindakake kabecikan lan ngetutake tuntunané Allah lan Rasulullah.